وشتمٍ ومزاحٍ، واعتدَوا ہذیانًا وبہتانًا، وطاروا إلینا زُرافاتٍ ووُحْدانًا کالمجانین۔
وأخفَوا الحقیقۃ کالحُوَّل المحتال، أو المغطّی الدجّال، وکانوا یستہزؤن
سائرین فی الأسواق، کما ہی عادۃ الفسّاق، وکانوا یزیّنون الکذب والافتراء ،
وکل أحد قال فینا أشیاء کما شاء ، وقد استتلَوا الصبیانَ والسفہاء
مستہزئین۔ وکانوا یخدعون الناس بنبأٍ ما فہِموہ، أو فہِموہ ثم حرّفوہ، و
عثَوا فی الأمصار مفسدین۔ وسعٰی معہم علماؤنا کساعٍ، بل کسِباعٍ، لابِسِی
جلدِ النمر، وہاجمی ہجوم السیل المنہمِر، واتبعوا النصاریٰ وزخارفَ زورہم،
ونبذوا لباس التقویٰ وراء ظہورہم، مجترئین۔ وأرادوا جَوْحَنا بحصائد اللسان۔
وغوائل الافتنان، وأیّدوا النصاریٰ کالشاہدین۔ وکان کلٌّ کحسینٍ
بطالویّ أو شیخ نجدیّ بعیدًا من الدیانۃ والدّین۔
و در ہذیان وبہتان ازحد درگزشتند۔ وسوئے ماگروہے گروہے ویکے یکے پریدند۔
واصل حقیقت راہمچو مکاران وحیلہ گران۔ ودجالان حقیقت پوشان پوشیدہ داشتند وباستہزاء
در بازار ہا بگشتند۔ وچون فاسقان تمسخر را عادت کردند۔ وکذب وافترا را مزین کردہ بمردم نمودند
وہریکے ازیشان ہرچہ خواست درحق ماگفت۔ ودر وقت استہزا کود کان وسفیہان را در پس خود کردند
ومردم را بخبرے فریب می دادند کہ خود نہ فہمیدند۔ یافہمیدند مگر تحریف می کردند
وبطور فساد انگیزی در شہرہا بگشتند۔ وعلماء ما با اوشان ہمچو نمّامان بودند۔ نے نے بلکہ ہمچو درندگان پوست
پلنگ پوشیدہ رفیق شدند۔ وہمچو سیلے کہ بزودی وتیزی می آید بناگاہ برما افتادند۔ وعیسائیان ودر وغہائے آراستہ
او شانرا پیرو شدند۔ ولباس تقویٰ را پس پشت خود انداختند۔ وخواستند کہ باد اسہائے زبانہا استیصال ماکنند واز غوائل فتنہ اندازی مارا تباہ گردانند۔ وہمچو گواہان تائید عیسائیان کردند۔ وہریکے ازیشان مثل محمد حسین
بٹالوی یا شیطان نجدی از دیانت ودین دور بود۔