وحرکات کالسفّاک؟ أَدَرَءُوا بالحسنۃ، وما أرادوا جزاء السیءۃ بالسیءۃ؟ رأوا صولۃً أولٰی منا فعفوا وصبروا، ثم رأوا صولۃ ثانیۃ فعفوا وصبروا، ثم رأوا ثالثۃ فعفوا وصبروا، وکذٰلک عملوا إلٰی سطوات ثلاث! فأَقْسِموا أہذہ أخلاق تلک الشیاطین؟ أتُفتی فراستکم أن ہؤلاء الأشرار الکفّار، والأعداء الفجّار، الذین سبقوا کل قوم فی عداوۃ الملۃ الإسلامیۃ، والشریعۃ الربانیۃ، وجدونا مجرمین سفاکین، ثم آلَونا خَبالاً عافین؟ بل ہو مکرٌ وحیلۃ لإخفاء الخوف الذی ظہر من آتم بأنواع الارتعاد، فی أیام المیعاد، ولذٰلک ما تألَّی وما رفع الأمر إلٰی حکام ہذہ البلاد، وولّی ومکر وقال نحن قوم نجتنب الألایا، وقد حلَف من قبل فی القضایا۔ والحلف واجب آیا جواب بدی بہ نیکی دادند۔ ونخواستند کہ بدی رابدی پاداش دہند۔ ازما حملہ اول دیدند۔ پس درگزاشتند وصبر کردند۔ باز حملہ دوم دیدند پس درگزاشتند وصبر کردند۔ باز حملہ سوم دیدند پس درگزاشتند وصبر کردند۔ وہمچنین تاسہ حملہ صابر ماندند۔ پس قسم خورید آیا ہمین اخلاق این شیاطین است۔ آیا فراست شما فتویٰ می دہد کہ این شریران وکافران ودشمنان بدکار کہ در عداوت ملت اسلام از ہر قوم سبقت بردہ اند۔ مارا مجرم اقدام خونریزی یافتند۔ باز درتباہ کردن ماکوتاہی کردند ودر گزاشتند۔ بلکہ این ہمہ مکر وحیلہ برائے پوشیدن آن خوف است کہ درایام میعاد از آتھم ظاہرشد۔ و از ہمین سبب او قسم نخورد ونہ نزد حاکمے استغاثہ برد۔ و رو گردانید ومکر کرد وگفت کہ ماقومے ہستیم کہ قسم نمی خورند۔ وحالانکہ پیش ازین در بسیارے از مقدمات عدالت ہا قسم بخورد وبرائے رفع نزاع