فلا یعلم سرّی، ودخیلۃ أمری إلا ربّی، ہُوَ الذی نزل علی وجعلنی من المنوّرین۔ وکم مِن آیاتٍ کُشفتْ علیکم ثم تمرّون بہا غافلین۔ ألا ترون أن الخسوف والکسوف ما کانا فی قدرتی ولا قدرتکم؟ بل کان جمعُہما فی رمضان خلافَ مُنْیتکم، فرأیتم الآیتین المذکورتین کارہین۔ فکأنّ اللّٰہ عذّبکم بما لا تہویٰ أنفسکم، فما فکرتم کالراشدین۔ولو کان فی قدرتکم لَحَوَّلْتم الشمس والقمر من مکان خسوفہما ونلتم إلَی السّماء لتغییر صفوفہما لو کنتم قادرین۔ فسوّد اللّٰہ وجوہکم ورَضَّ فُوْہَکم، وما استطعتم أن تردّوا فعل اللّٰہ فکَنَسْتم نادمین۔ أتُقسِمون أنکم رضیتم بہذا الفعل مِنَ الرحمٰن، وما جادلتموہ بأنفسکم کالشیطان، وما أخذکم القبض کالغضبان؟ فأَقسِموا إن کنتم صادقین۔ أتُقسِمون أنکم رضیتم بموت ’’آتہم‘‘ بعد ما أخفی الحق وما أقسَمَ؟ فأَقْسِموا إن کنتم پس ہیچکس راز من وحقیقت اندرونی من بجز خدائے من نمی داند۔ ہمان است کہ برمن فرود آمد ومرا از روشن شدگان گردانید۔ وبسیارے از نشانہا است کہ برشما کشادہ شدند باز برآنہا بحالت غفلت میگذرید۔ آیا نمی بینید کہ خسوف وکسوف نہ درقدرت من بود نہ در قدرت شما۔ بلکہ جمع شدن آن ہر دو درماہ رمضان خلاف مراد شما بود۔ پس شما آن ہر دوآیات ذکر کردہ شدہ را درحالت کراہت مشاہدہ کردید۔ پس گویا خدا تعالیٰ بچیزے شمارا عذاب کرد کہ دل شمانمی خواست۔ پس ہمچو صاحبان رشد ہیچ فکرے نکردہ اید۔ واگر در قدت شما بودے البتہ شما آفتاب وماہتاب را ازمقام خسوف وکسوف بمقامے دیگر منتقل کردندے۔ پس خدا روہائے شمارا سیاہ کرد و دہن شمارا بکوفت ودر طاقت شما نماند کہ فعل خدا را از حالت آن بگردانید۔ پس ہمچو شرمندگان پوشیدہ شدید۔ آیا قسم میخورید کہ شمابدین فعل خدا تعالیٰ راضی بودید۔ و در د لہائے خود ہمچو شیطان با او جنگ نکردہ اید۔ وشمارا ہمچو خشمناکانقبض نگرفتہ است۔ پس قسم خورید اگر راست گو ہستید۔ آیا قسم میخورید کہ شما بموت عبد اللہ آتھم عیسائی راضی شدہ اید بعد زانکہ او حق را پوشیدہ داشت و قسم نخورد۔ پس قسم خورید