لم یثبت الصّعود فالنزول رجاءٌ باطل، فلا تأخذوا بالقول المردود۔ وإن
تُعرضوا عن نصیحتی، ولم تعملوا علٰی وصیتی، فأخاف عَلَیکم أن تُحسبوا فی الذین
یغمِّطون نعم اللّٰہ ویقطعون ما أمر اللّٰہ بہ أن یوصل، ویمدّون أعناقہم
جَاحدین۔ وما کنتُ بِدْعًا فی ہذا الأمر وما جئت شیئا إمْرًا، فکیف تؤاخذوننی
وَالآیات نزلت لیقضی بین الیھود والمسیحیین۔ فان الیھود زعموا ان المسیح
کان من الکاذبین۔ و ملعونًا و ما کان من المقربین المرفوعین۔ و قالوا انّہ
صُلب والمصلوب لا یُرفع الی اللّٰہ بحکم التوراۃ بل یُلعن من حضرتہ و یُجعل مِن المردودین۔ و قال النصاریٰ انہ ابن اللّٰہ فصُلب لانجاء الخلق و مُنع
من الرفع فی اول الامر و لُعن و عُذّب واُدخل فی جھنم الی ثلٰثۃ ایام کالفاسقین۔
ثُم رفع الی العرش وآواہ اللّٰہ الٰی یمینہ الٰی ابد الآبدین۔ فالیھود ذھبوا الٰی
جسمانی ثابت نشد پس نزول امیدے باطل است۔ پس قول مردود را مگیرید۔ واگر از نصیحت من کنارہ کنید وبر وصیت من عمل نکنید۔ پس برشمامی ترسم کہ ازان مردم شمار کردہ شوید کہ نعتمہائے الٰہی را شکر نمی کنند۔ وہرچہ برائے پیوند کردن آن حکم است آنرا قطع می نمایند۔ وگرد نہائے خود را از روئے انکار دراز می کشند۔و درین امر من اول کسے نیستم ومن امرے نیاوردہ ام کہ کسے نیاوردہ۔ پس گونہ مراسخت
واین آیت برائے فیصلہ کردن در یہود و نصاریٰ نازل شدہ است چراکہ یہود زعم کردند کہ حضرت عیسیٰ علیہ السلام
از کاذبان بودند۔ و نعوذ باللہ ملعون بودند۔ و از انان نبودند کہ بسوئے خدا تعالیٰ رفع ایشان میشود
و گفتند کہ او مصلوب شد۔ و بحکم تورات مصلوب از رفع محروم می ماند بلکہ او از جناب باری ردّ کردہ میشود
و نصاریٰ گفتند کہ عیسیٰ پسر خدا بود و برائے نجات خلق مصلوب شد۔ و در ابتدا از رفع
منع کردہ شد۔ و ملعون شد و معذّب شد۔ و تاسہ روز چون بدکاران داخل جہنم گردید۔
باز رفع اوسوئے عرش خدا تعالیٰ شد۔ و خدا اورا بجانب راست خود جاداد۔ پس یہود بسوئے تفریط و شتم و