قادرؔ ہوسکے۔ اگر بولی انسان کی ایجاد ہوتی تو اس صورت میں کسی بچہ نوزاد کو بر زبانہا شود مقام خدا اندروںُ پر شود ز حرص و ہوا اندریں روز ہائے چوں شب تار دست گیرد عنایت دادار مے فرستد بخلق صاحب نور تاشود تیرگی ز نورش دور تاز شور و فغان عاشق زار خلق گردد ز خواب خود بیدار تا شناسند مردمانِ رہ راست تا بدانند منکراں کہ خداست ایں چنیں کس چو رُوِ نہد بہ جہاں بر جہاں عظمتش کنند عیاں چوں بیایَد بہار باز آید موسم لالہ زار باز آید وقت دیدار یار باز آید بے دلاں را قرار باز آید ماہ روئے نگار باز آید خور بہ نصف النہار باز آید باز خندد بہ ناز لالہ و گل باز خیزد ز بلبلان غلغل دست غیبش بہ َ پروَرَد ز کرم صبح صدقش کند ظہور اتم نور الہام ہمچو باد صبا نزدش آرد زغیب خوشبوہا مے شود ملہم از امور نہاں زاں سرائیر کہ خاصۂ یزداں تا نماید عیاں حقیقت کار تا زند سنگ بر سر انکار ہمچنیں آں کریم و پاک و قدیر مے کند روشنش چو مہر منیر دیدہا مے کند بدو بینا گوشہا مے کند بدو شنوا ہر کہ آمد بدو بصدق و صفا یا بد از وے شفا بحکم خدا گفت پیغمبر ستودہ صفات از خدائے علیم مخفیات برسر ہر صدی بروں آید آنکہ ایں کار را ہمی شاید تا شود پاک ملت از بدعات تا بیابند خلق زو برکات الغرض ذات اولیاء کرام ہست مخصوص ملت اسلام ایں مگو کیں گزاف و لغو و خطاست تو طلب کن ثبوت آں برماست