و حاؔ فظۃ آثار الاسلام و من الذین ھم یحسنون۔ وجودھا لنا برکۃ وجودھا لنا مُزْنۃ لیست علی اذیتنا براضیۃ، و قد عصمھا اللّٰہ من ظلم و تغاضٍی۔آوت اقوامًا متفرقۃ فی ذیل فضفاض کل حزب بعنایتھا فرحون۔ و اما فساد قسیسین و تطاولھم و ھبوب سمومھم، و شیوع ضلالات الفلاسفۃ و انتشار علومھم، فلیس فیھا دخل ھذہ الملیکۃ مثقال ذرۃ و ھذہ الدولۃ بریۃ من الظن بحمایتھا بل ھذہ نتائج حریۃ قد أُعطی لکل قوم نصیب تام منھا ‘ و ما اعطی قانون القیصرۃ حقا زائدا للقسیسین علی المسلمین، بل سواھما فی ذالک فلم یرتاب المرتابون و من فھم ان القسیسین شعبۃ من شعب ھذہ الدولۃ و انہم یعظون بأمرا القیصرۃ فقد ضل ضلالا بعیدًا و صار من الذین یظلمون۔ ترجمہ: و ضلالت و غوایت فلسفیان کہ عالم را تیرہ و تار گردانیدہ و علوم ناپاک آنہا شہرت تمام یافتہ است ملکۂ معظمہ ہیچ تعلق و دخل باین امور ندارد و ساحت این دولت از ظن حمایت آنہا بکلی مبرا می باشد۔ بلے این ہا ہمہ از نتائج آن آزادی ناشی و فاشی شدہ کہ ہر قومے را از آن بہرۂ وافر بخشیدہ اند۔ اسقفان ہیچ حقے زاید برمسلمانان ندارند بلکہ درین باب ہر دو گروہ مساوی می باشند۔ و ہر کہ گمان دارد کہ اسقفان شعبۂ از شعبہائے این دولت می باشند و وعظ و تبلیغ برحث و تائید قیصرہ می نمایند او خیلے غلط کار و ستمگار باشد۔ ہرگز نمی شود کہ قیصرۂ ہند اہل اسلام را از اشاعت اسلام منع و زجر می فرماید۔ چنانچہ پر ظاہرست کہ قومے از متمذہبانش در قرب دار دولت او کلمۂ طیبہ اسلام رابجان پذیرفتہ و تاسیس و تعمیر مساجد نمودہ اند۔ خلاصہ عنایات وا لطافش مخصوص بقومے خاصے نیست۔ و این