علیکمؔ مسکنی و مستقری و مقامی و لعل اللّٰہ یقلب قلوبکم وتاتوننی مسترشدین او تراسلوننی و تسئلون۔ فاعلموا أیدکم اللّٰہ ان آبائی کانوا الفارسیین أصلا و من سادۃ القوم و امراء ھم ثم قادھم قضاء الرحمان الی بلدۃ ’’سمرقند‘‘ فلبثوا فیہ برھۃ من الزمان و اللّٰہ یعلم بما لبثوا ولا علم لی الاما أنبئتُ من صحفھم التی کانوا یکتبون۔ ثم بدا لھم ان یسیروا الی ارض الھند فسافروا من وطنھم وانحدروا الی بعض اضلاع منھا یقال لھا ’’فنجاب‘‘ ووجدوا فی بعض نواحھا ارضا طیبۃ مُخصبۃً صالحۃ الھواء عذبۃ الماء ترجمہ: و ناموران و برگزیدگان آن سر زمین دل نشین بودند۔ جاذبۂ قضا عنان توجہ ایشان را بجانب بلدۂ سمرقند توجیہ فرمود۔ بہرۂ از روزگار آنجا مکث نمودند۔ خدائے دانا نیکو میداند تا چہ مدت استقرار و قیام در آنجا داشتند۔ من بیش ازان چہ از نوشتہ ہائے آنہا دریافتم نمی دانم۔ خلاصہ باز ازآن خطہ نہضت فرمودہ بہ ملک ہند آمدند و بعضے از نواح پنجاب را کہ ہوائے خوبے و آب خوشگوارے دارد بجہت سکنی و توطن برگزیدند۔ و با جماعۂ از رفیقان و متغربان رحل اقامت آنجا انداختہ قریۂ بر نام اسلام پور کہ معروف بہ قادیان می باشد آبادان ساختند۔ و در مواقع جلب منفعت و دفع مضرت و جمیع امور و مہام باتفاق و توادد بسرمی بردند۔ و حق تعالیٰ در آنہا برکت و خیر و در ہمۂ مقاصد و مطالب آنہا فوز و فلاح را