نداءؔ اھل الاجتباء و ینجیھم فی الدنیا والآخرۃ من سوء الخزی ترجمہ: روح من فدایش باد۔ او کارساز من است در دنیا و در آخرت۔ مرا ہیچگاہ تشنگی و گرسنگی و کوفت و خستگی نرسیدہ کہ اوہم در زمان بتائید و نصرتم برنخاستہ و نعمت ہائے او ا بر خود متصل و لا ینفک می بینم۔ و از نشانہائے صدق من است کہ او مرا از علم قرآن حظے وافر بخشیدہ و نیکو روشن است کہ غیر از مطہران قدرت برفہمش ندارد۔ و از نشانہائے صدق من است کہ او (تعالیٰ شانہ) مرا ادب خوبی آموختہ و مرا بر مشرب عذب صبر و رضا و موافقت باخود و اتباع رسولؐ خود فائز گردانیدہ۔ و در فطرت من انوار عرفان ودیعت نہادہ۔ بالنسبہ بمصالح و مفاسد امور مرا عارف و بصیر ساختہ۔ اے مشایخ عرب و اصفیائے حرمین شریفین ہمین آن اخبار و مواعظ است کہ بر علمائے ہند عرض دادم۔ و ہر چہ آنہارا آگا ہانیدم و اندرز گفتم از مستی خواب گران سر بر نیاوردند و چون از خواب بر آمدند سراسیمہ وار ہر چہ بر زبان آمد گفتند۔ در پوستینم افتادند و از ظنون فاسدہ و سوء فہم بہ تکفیر و تکذیب من شتاب آوردند و ہنوز دامن من نمی گذارند و برگفتار خود اصرار و استبداد دارند۔ و من بخوے اتمام حجت بر آنہا کردم کہ صدق من مانند روز روشن بر ایشان آشکار شد۔ بر زبان انکار و در دل اقرار دارند زیرا کہ اسیر دیو استکبار و استجبارند۔ من عیان می بینم کہ دل آنہا پر از ہیبت و حسرت و کربت است و دانستہ از حق تجاہل می نمایند۔ و بالآخر می بینم کہ دربارۂ من در گروہ ہا تفرق