قلتؔ لکم ما تَبدّی لی من ربّی وانتظر کیف تجیبون۔ و و اللّٰہ انی مامور من اللّٰہ الذی أرسل نبیّنا و سیدنا محمد ن المصطفٰی ترجمہ: کبریت است کہ بآن آتش می افروزید و روغن غازکہ در چراغ بکارمی برید۔ و دیگر عمل ہاکہ بدان در ہنگام شادمانی خانہ ہا را زینت و نگارمی بندید۔ اکنون باید از دانش و فکر نگاہ بکنید کہ پروردگار شما از وفور عنایت و لطف چہ قدر از نوادر زمین بشما مرحمت فرمودہ ! چرا از نوادر آسمان در شگفت ماندہ اید و بعیدش می پندارید؟ باین چیز ہائے دنیا کہ روزے چند بیش نیست شادیہا میکنید ! و ہیچ التفات و توجہ بہ زاد عقبی نمی آرید !از نزول مسیح و ایام فضل روحانی چرا در حیرت و انکار فرو ماندہ اید؟ چون آشکارمی بینید کہ عجائبات فضل خداوندی بہ پیرایہ ہائے نو و جلوہ ہائے غریب بجہت آرام و آسایش جسم شما درین زمان شما بر منصہ ظہور جاگرفتہ و مثل آن ہرگز گوش و دیدہ پدران شما نہ شنیدہ و نہ دیدہ۔ بہ عجائب کفار ایمان می آرید و کفران فعل خداوند بزرگ میکنید؟ بر قدرت خلق امیدہا بستہ اید و از قدرت حق تعالیٰ مایوس و نومید شدہ اید؟ چرا بعض افعال نادرۂ الٰہی را بواسطۂ بعض افعالش کہ می شناسید و معائنہ میکنید شناسا نمی شوید؟ پیش ازین بر این نوادر ہا کہ در زمان شما بوجود آمدہ از قبیل گاری آتشین و تلغراف وغیرہ آگاہ بودید؟ این ہمہ در قرآن مکتوب بودہ ولے فہم شما بآن نرسید۔ ہم چنین سرّ نزول مسیح کہ در قرآن نوشتہ بود از بلادت و کودنی بفہم شما نیامد۔ و حقیقت آن ست کہ ہیچکس یارائے آن ندارد کہ قبل از تفہیم حق تعالیٰ چیزے را فہم کند اگرچہ نبی باشد۔ خیلے شگرف امرے ست کہ در قبول و اختیار صنعت ہائے جدیدہ کہ مفید چشم شما باشد ہیچ کراہیت و تنفر اظہار