و منؔ آیات صدقی أنہ تعالی وفّقنی باتباع رسولہ واقتداء نبیہ صلی اللّٰہ علیہ وسلم فما رأیت أثرا من آثار النبیؐ الا قفوتہ ولا جبلا من جبال المشکلات الا علوتہ والحقنی ربّی بالذین ھم ینعمون۔ و من آیات صدقی انہ اظھرنی علی کثیر من امور الغیب و ھو لا یظھر علی غیبہ أحدا إلا الذین ھم یرسلون۔ و من آیات صدقی انہ یجیب دعواتی و یتولی حاجاتی و یبارک فی افعالی و کلماتی و یوالی من والانی و یعادی من عادانی و ینبئنی مما یکتمون۔ و انہ سمع کثیرا من بکائی و رفعنی اذا خررت امامہ و أجاب أدعیۃً لا استطیع إحصاء ھا و احسن مثوای و منّ علی بآلاءٍ لیست لی الفاظ لبیانھا و اتمّ علیّ رحمتہ فی الدنیا والآخرۃ و جعلنی من الذین ینصرون۔ و خاطبنی و قال یا احمدی ترجمہ: عالیہ آنہا فائز می شوند کہ از نفس خود ہا بکلی برون آمدہ بہ سیرت رسولؐ خود متلبس و متخلق می شوند و نحوے در رسول فنا میگردند کہ از وجود آنہا نامے و نشانے نمی ماند و وجود آنہا از احکامِ خود بالتمام عاری شدہ رنگین باحکام وجود نبی می شود۔ این مردم سینہ ہائے آنہا را از علم نبیؐ پر میسازند و از انوارش حظے وافر آنہا را می بخشند۔ و از چشمہ اش سیراب می شوند۔ خلعت عصمت و حکمت بآنہامی پوشانند وکاسات از تسنیم باوشان می نوشانند۔ و جلال اللہ تزکیہ و حفظ آنہارا برعہدۂ خود میگیرد۔ بعد آن سعادت مند وارث ایشان می شود کہ از حسنِ ظن و قبول گوش بر کلام ایشان دارد و دامن ایشان رانگذارد و بجہت شکستن غلبۂ نفس خود نفسِ پاک ایشان را بر خود بگزیند۔ و در دریائے ایشان غوطہ زدہ آخر برنگ در مکنون