زرعؔ لیعمروا الارض و یدفعوا بلایا القحط من اھلہا و کذالک یعملون لینتفعوا من الأرض حق الانتفاع فھم منتفعون۔ و أما تعطیل العشار فھو إشارۃ الی و ابور البر الذی عطّل العِشار و القِلاص فلا یُسعٰی علیھا والخلق علی الوابور یرکبون۔ و یحملون علیہ أوزارھم و أثقالھم و کطیِّ الارض من مُلک الی ملک یصلون۔ ذالک من فضل اللّٰہ علینا و علی الناس ولکن اکثر الناس لا یشکرون۔ جعل اللّٰہ علی قلوبھم أکنۃ أن یفقھوا اسرارہ و فی آذانھم وقرا فھم لا یسمعون۔ و اذا وجدوا صنعۃ من صنائع الناس ولو من ایدی الکفرۃ یأخذونھا لینتفعوا بھا و اذا رأوا صنعۃ رحمۃ من اللّٰہ فیردّون۔ و اما تزویج النفوس فھو علی أنحاء۔ منھ ترجمہ: نظر برآن چگو نہ راست آید کہ امت سبقت بر انبیاء تواند ببرد و نمی شود کہ حق تعالیٰ کسے را بے افتتان مومن محسوب کند بالیقین حق تعالیٰ امت را از اخبار غیبیہ در کورۂ امتحان می افگند چنانچہ حضرت فاروق (رضی اللہ عنہ) و امثال وے را برین محک زد شما فائق بر آنہا نمی باشید۔ و بسیارے ازین قسم ابتلاہا بو قوع آمدہ فرخندہ قومے کہ چشم اعتبارمی کشایند۔ گویند چگو نہ بر این مسیحؑ ایمان آریم و حال اینکہ ما را بشارت دادہ اند کہ او در نزد منارۂ دمشق نزول آوردو دجّال را بکشدو با دشمنان بجنگدو جمعیت آنہا را بشکندو ازین قبیل حجت ہائے بیہودہ می انگیزند۔ و از کج فہمی و خطا کاری قدم براہ صواب نمی زنند نخواندہ اند کہ مسیح موعود کارزار و پیکار را وضع و رفع کند؟ صحیح بخاری نخواندہ اند یا بر آنچہ خواندہ اند خط نسیان می کشند؟ از