یمکنؔ معھم غیرھم الذی تظنون انہ یملک الأرض کلھا یا عجبا لفھمکم أ أنتم مستیقظون أم نائمون۔ أنسیتم انکم قد اقررتم ان المسیح یاتی لکسر الصلیب فاذا کان الدجال محیطًا علی الارض کلھا فانی یکون من الصلیب و ملوکہ أثر معہ ألا تعقلون۔ ألا تعلمون ان ھذان نقیضان فکیف یجتمعان فی وقت واحد ایھا الغافلون۔ و ان زعمتم ان الدجال یکون قاھرا فوق ارض اللّٰہ کلھا غیر الحرمین فأی مکان یبقی لغلبۃ الصلیب و اھل الصلیب أ أنتم تثبتونہ أو تشھدون۔ ما لکم لا تفھمون التناقض و أفضی بعض أقوالکم الی بعض یخالفھا و دجلتم فی اقوال رسول اللّٰہ (صلی اللّٰہ علیہ وسلم) ثم أنتم علی صدقکم تحلفون۔ و تُضِلّون الذین ضعفوا
ترجمہ: رسول خود (علیہ الصلوٰۃ و السلام) قلیل و انمود بجہت اینکہ ترس و بیم از دل مسلمانان دور و قضائے ارادہ خودکند۔ و امّا واقعہ کہ خدا تعالیٰ خواست کبیرۂ نادرہ اش وانماید نظیرش در قرآن بشارت مدد ملائکہ است در حرب بدر تا مومنین را خنکئ دیدہ میسر آید و خوف دردل ایشان جانگیرد۔ تفصیلش اینکہ حق تعالیٰ مومنین را وعدہ و بشارت بداد کہ امداد ایشان بواسطۂ پنج ہزار فرشتگان خواہد نمود۔ و این عدد کثیر بجہت ایشان از غرض بشارت بود۔ زیرا کہ یک تنے از فرشتگان بر زیر و زبر کردن ہمۂ زمین قدرت دارد۔ بنابران حاجت بہ پنجاہ بلکہ بہ پنج ہم نبود۔ لیکن حق تعالیٰ خواست کہ ایشان را نصرت عظیمہ بگماند۔ لاجرم لفظے را اختیار کرد کہ از ظاہرش کثرت مددگاران مفہوم شود۔ ولے بحقیقت معنی اش بود آنچہ