أخفاؔ ھا اللّٰہ کما أخفی ھذہ الواقعات بالاستعارات فافھموا إن کنتم تفھمون۔ ما کان من سنن اللّٰہ ان یَکشِط انباء ہ فی کل وقت و زمان بل ربما یبتلی عبادہ فی بعض الأزمنۃ و یکتم انباء ہ و یومی إلی أسرار و ھم لا یشعرون۔ و أما الواقعۃ التی ھی غریبۃ نادرۃ و أراد اللّٰہ أن یریھا مفھومۃ معلومۃ فنظیرھا فی القرآن ما اخبر اللّٰہ تعالٰی من آلاء الجنۃ و أَنھارھا و ألبانھا و أشجارھا و ثمارھا و لحوم طیر مما یعرفونہ الخلق و یشتھون یخفی ما یشاء و یبدی۔ و فی کل فعلہ مصالح و حکم و ابتلا ء ات ولکن اکثر الناس لا یعلمون۔ یعلمون ظواھر الشریعۃ و قشورھا و ھم عن لبوبھا غافلون۔ إ اذا کُشف علیھم من سرّ فتزدری ترجمہ: بخشد۔ چنانچہ حق تعالیٰ بجہت او نائبے پیدا می کند کہ در جوہر مشابہ باو باشد۔ و روح آن نبی را در رنگ تنزیل انعکاسی بر وجود آن نائب نازل میفرماید و آن نائب اسم و علمش را درارث میگیرد و بروفق ارادتش کاربند می شود۔ ہمین است مراد از نزول ایلیا در صحیفہ ہائے سابقہ۔ و ہمین است مراد از نزول حضرت عیسیٰ۔ و ہمین است مقصود از ظہور نبی ما محمد (صلی اللہ علیہ وسلم) در وجود مہدی از حیثیت خلق و سیرت۔ و ہر محدّث را از تدلّی انبیاء (علیہم السلام) کمابیش نصیبے می باشد۔ آنکہ از چرک تعصب صاف و پاک باشد او را درین معنے ترددے پیدا نشود و کتاب و سنت را مبیّن و مثبت این امر دریابد۔ اے عزیز ان حضرت باری تعالیٰ حضرت عجیب و در افعالش اسرار غریب است کہ فہم ہرگز بد قائق کنہ آن