تعاؔ لٰی عند رؤیۃ ھذہ الفتنۃ العظمی۔ فأنبأ الرَّبّ الغیور کلمتہ و نبیہ من فتن امتہ و مما أفسدوا فی الارض و مما یصنعون صنعا۔ و کان ھذا الاخبار من سنن اللّٰہ و لن تجد لسنن اللّٰہ تحولا ولا تبدیلا۔ و لما سمع المسیح أن أمتہ اھلکت أھل الأرض و أرادت أن یستفزھم جمیعًا و بغت امام ربھا بغیًا کبیرا، فکثر کربہ و قلقہ حسرۃً علی اُمّتہ و أخذہ حزن و وجد کمثل الذی یھمہ إغاثۃ الملھوفین أو یجب علیہ إعانۃ المظلومین، و استدعی من اللّٰہ نائبا۔ و قضی ان یکون نائبہ متحدًا بحقیقتہ و متشابھًا بجوھرہ و مقیمًا فی مقام جوارحہ لاتمام مراداتہ ومظھرًا لظھور إراداتہ۔ فصرف لھذہ المُنْیۃ عنان التوجہ ترجمہ: وماہتاب و ستارہ ہا و آتش و آب و باد چیزے درخود ندارد۔ و اگر زنان این گروہ آریا بار دار نشوند یا پسران نزایند۔ آن وید شوہران را امر می فرماید کہ زنان را رخصت ارتکاب بر زنا با دیگران بدہند و باین طریق اولاد در دست آرند ! و این عمل را در لُغۂ آنہا نیوگ میگویند و خیلے عمل خیرش حساب میکنند۔ این است شریعت و این است احکام آنہا ! و باین ہمہ قوم خود را از اسلام آوردن زجر و منع میکنند و در جناب نبوت مآب فخر موجودات(صلی اللہ علیہ وسلم) فوق العادۃ دشنام و لعن و طعن روا میدارند۔ و از اصرار بر سبّ و شتم و توہین در گزشتہ در ردّ اسلام کتابہا تالیف و تدوین می نمایند۔ و ردّ و قدح آنہا غیر از تودۂ بہتانات و طومار افترا ہا نمی باشد۔ این ہمہ مفاسد از دست