و اؔ لقرآن کلہ مملوّ من ذالک و لا تجد فیہ لإثبات حیاتہ حرفا أو لفظا۔ و نھاک قول المسیح فی القرآن: 33 33 3 ۱؂۔ فانظر کیف یثبت من ھھنا ان المسیح توفی و خلا۔ و لو کان نزول المسیح و مجیۂ مقدرًا ثانیا لذکر المسیح فی قولہ شھادتین و لقال مع قولہ: کنت علیھم شھیدًا و أکون علیھم شھیدًا مرۃ أخریٰ۔ و ما حصر فی الشھادۃ الاولی۔ و قال اللّٰہ تعالی’’3‘‘ ۲؂ فخصّص حیاۃ الناس بالارض کما خصص موتھم بالثریٰ۔ اتترکون کلام اللّٰہ و شھادۃ نبیہ و تتبعون اقوالا آخر بئس للظالمین بدلا۔ ایھا الناس قد اعثرنی اللّٰہ علی ھذا السر و علّمنی ما لم ترجمہ: قومے بودہ کہ بہمۂ دل و جان بجہت نصرت خدا و رسول وے برخاستند۔ و دین اللہ و کتاب اللہ را بصرف نقد جان و بذل اموال در عالم ترویج دادند۔ شگرف سنگدل و بیداد گر میباشد آنکہ ازین فضائل مخصوصہ بشمااِبا و اہانت شما روا دارد۔ برادران! بادلِ بریان و چشم گریان این مکتوب بشما برمی نگارم۔ گفتار مرا گوش بنہید و از خدا بہترین جزا دریابید۔ من بندۂ ہستم کہ خدائے بزرگ مرا بدست خود پروردہ و فضل بسیار و انعام بے شمار برمن و از ہر چیز حظے وافر نصیب من کردہ۔ و مرا مکلّم و ملہم فرمودہ از پیش خود علم آموختہ۔ و راہ مرضیات و طریق تقوی برمن آشکار نمودہ۔ وقتے بواسطۂ مکالمات روشن و بے غبار تائید