عنؔ سنن النبی الوحید، و اکثرھم فاسقون۔ قرِموا لِقینات غَیدَاء ‘و دَعُّوا الشریعۃ الغرّاء۔ وخلعوا رسنھم و اتّبعُوا الاھواء فھم علیھا منتکسون۔ ما لھم من علم من معارف القُرآن، وما مسّت قریحتھم دقائق الفرقان، و یحسبون انّھم الی قصوی المطالب فائزون۔ و اذا قیل لھم اتبعوا داعی اللّٰہ۔ قالوا لا نعلم ما الداعی و انّا نحن الراشدون المرشدون۔ و اذا دعوا الی اللّٰہ و سنن رسولہؐ لوّوا رؤوسھم استکبارًا واتخذوا نُذُرَ اللّٰہ ھُزْءَ ۃً و بھم یستھزء ون۔ و یقولون انّ المحدثیّۃ و شرف مکالمات اللّٰہ و شرف رسالتہ لیس بشیء۔ و لو شئنا لجعلنا ادنی مریدینا بالغ ھذا المقام، ولکنّا مثل ھذہ الامور کارھون۔ ترجمہ: محرک میکنید۔ و باز نمی مانید۔ وراۂائے شمارا کہ در آن خطا میکنید۔ و بر صواب نمی باشید۔ قدرت باز شناختن سرہ راز نا سرہ ندارید۔ و بمجرد ظن رو بد شنام و غیبت آرید۔ بدعو ؤلایت گردن می افرازید۔ و در وقت مقابلہ باعار فرار درمی سازید۔ شرمسار و زرد رو نمے شوید و باآن دعویٰ فیوض و برکات دارید۔ من بہ یقین دانم کہ شما از سنگے بیش نیستید و روح اللہ از شما نزدیک نشدہ۔ و اگر زہرہ و توان دارید چرا درمیدان بروز نمی آرید۔ و اگر بروز کنید درچشم زدن آشکار شود کہ نصرت و ظفر ہمرکاب من و رسوائی و ہزیمت نصیب شما می شود۔ و من آمدہ ام کہ رایت کلمۂ اسلام را بر افرازم و شما درمن می آویزید۔