و خاؔ رجھا و باللّٰہ ھم یشرکون۔ و یفضّلون طرائقھم و طاغوتھم علی النّبیّ صلی اللّٰہ علیہ وسلم و یقولون انّا مارأینا النبّی و ما نعلم القرآن ان نبیّنا الا شیخنا و ملفوظاتہ قرآننا و انا لمصیبون۔ یخادعون اللّٰہ و الذین آمنوا و ما یخدعون الا انفسھم و ما یشعرون فی قلوبہم مرضٌ فزادھم اللّٰہ مرضا و لھم عذابٌ الیم بما کانوا یکذبون۔ تراھم عاری الجلدۃ من لباس التقوٰی و صدق الاقدام و بادی الجُرْدۃ من شعار الاسلام و فی عیشتھم و وجوھھم علَمٌ علی ما یکتمون جوّھم مزمھِرّودَجْنُھم مکفھرّ و فہمھم کالدّواب و زھدھم کملامح السراب و ھم یحسبون انھم عارفون۔ تبًّا لِعیشتھم ھم ثعالب فی المعاملات وذیاب عند المخاصمات۔ یفرحون بعطاء الناس و ھم عند المنع ترجمہ: او بر ما دروغ و افتراء بستہ باشد۔ پس از خدا بترسید و ہربخیل خوار راکہ مانند ماربگزید نم میدود۔ و از ضعف رائے رغبت در تکفیر من دارد و پیر و خواہش بد است تصدیق نکنید۔ و آگاہ باشید کہ اسلام دین من و بر توحید یقین من است و گاہے قلب من از راہ نرفتہ و دنبال گمرہی رانگرفتہ۔ و ہر کہ قرآن را گزاشت و قیاس را اتباع کرد۔ مثل او مثل شخصے باشد کہ گرگش از ہم درید و در بیابان جان گزا افتاد و جان رابباد داد۔ خدا تعالیٰ خوب میداند کہ من عاشق اسلام و فدائے حضرت سیّد انام و غلام احمد مصطفی (صلی اللہ علیہ وسلم) میباشم۔ از عنفوان وقتے کہ بالغ بسنّ شباب و موفّق بتالیف کتاب شدہ ام دوستدار آن بودہ ام کہ مخالفین را بسوئے دین روشن خدا دعوت کنم۔ بنا برآن بسوئے ہر مخالفے