فھذؔ ا ھو المراد من ادّعاء النبوّۃ وادّعاء الالوھیۃ فلیفھم من کان من الفھمین۔ و فسدت الارض بفسادھم و سارع الناس الی زینتھم و رشادھم و لمعان فرصادھم و ثریدھم و جنتھم وآرادھم إلا ما شاء اللّٰہ یحفظ من یشاء و ھو خیر الحافظین۔ وھاج طوفان عظیم علی اعمال الناس و عقائدھم و طھارتھم و تقواھم و نیّاتھم و خطراتھم و افعالھم و اقوالھم و ابصارھم و آذانھم و دینھم و ایمانھم و اخلاقھم و سنن حسانھم و مروّتھم ورَثانھم و ابناء ھم و اخوانھم و بناتھم و نسوانھم و زھدھم و عرفانھم و ایدیھم و لسانھم و ھبّت ریح الفساد من کل طرف و احاطت الظلمۃ علی کل جھۃ ‘ و زلزلت الخلق ترجمہ: و در رایہائے مختلفہ باہم دگردر آویختند۔ و ہمچنین ناتوان و خوار و بد دل می شدند تا اینکہ بادجہل خاک آنہارا منتشر کرد و ہمہ قُوّتہا از ایشان انتزاع شد کہ از مُردہ ہابیش نماندند۔ و حق تعالیٰ در امرائے قوم مانگاہ کرد۔ دید کہ آنہا مسرف و غافل و معرض از تقوی و حق ہستند۔ تا درمیانِ آنہا و مقاصد آنہا مباعدت کرد و متملکات را از دستِ آنہا بدرکرد کہ دل آنہا وابستہ بآن بود۔ و املاک و اراضی را از تصرف آنہا اخراج فرمود۔ و ہر چیز را کہ عکوف برآن داشتند ہلاک گردانید۔ از شدت گرسنگی رویہا استخوان بے گوشت برآمد۔ و آتش متموّلان فرونشست۔ استخوان آنہا از ہم فرو ریخت و تیرہا بشکست کہ زیر دستان آنہا بفہمند کہ آنہا سرکش و عاصی بودند۔ و دام متنصّران و کلانان آنہا از ماہیء زمین