و اؔ جعلہ لنا الشفیع المشفع فی الاولٰی والأُخرٰی۔ رب فتقبل منا ھذا الدعاء و آونا فی ھذا الذرٰی۔ ربِّ یا ربِّ صَلِّ و سلّم و بارک علٰی ذالک النبی الرء وف الرحیم و علٰی کل من احبہ و اطاع امرہ و اتبع الھدٰی۔ امّا بعد فاعلموا ایھا الفقراء والزھاد و مشائخ الھند و غیرھا من البلاد الذین وقعوا فی البدعات والفساد، أننی امرت ان ابلغکم احکام الدین و اذکّرکم ما نسیتم من اسرار الشرع المتین۔ و قد الھمنی ربی فی امرکم وقال انھم ینادون من مکان بعید۔ و یفعل ربی ما یشاء و ھو القاھر فوق القاھرین۔ یا قوم اتقوا اللّٰہ و لا تتبعوا اھواء قوم مبتدعین، ترجمہ: فرمود در شبے کہ گیسوئے در ازش خیلے سیاہ و تار شدہ بود و ہرگونہ تاریکہارا از ہم پاشیدہ چراغے روشنے فراراہ ہر چشم بیناگزاشت۔ ما لفظے نداریم کہ ازآن سپاس احسان ہائے سترگ او را برشماریم۔ زیرا کہ او ہمۂ آفرینش را آگاہائیندہ خواب غفلتے از چشم ایشان پاک کرد۔ ہر اندوہے و رنجے کہ در راہ دین پیش آمد بذوق قلبی او را تلقی فرمود۔ و برائے ہر جوئیندہ مولیٰ جان د ادن در راہ خدارا از رفتار خود طرح انداخت۔ فناشد در خدا۔ و سعی کرد برائے خدا و خواند بسوئے خدا۔ و زمین را چنانچہ باید پاک و صاف کرد۔ اللہ اللہ ! عجب مردے بودہ ! اے خدا بہترین پاداشے کہ میخواہی کسے را از عالم بدہی از مابر روان آن رسول کریم بفرما۔ و ما را در گروہِ او قبض بکن۔ و در امّت او برانگیز۔ و ہموارہ از جام ہائے وے مارا بنوشان۔ و او را اینجا و آنجا برائے ما شفیعے