آنراؔ کہ حق بجنّت خُلدش مقام داد * چُوں برخلاف وعدہ بروں آرد،از ارم چوں کافر از ستم بپرستد مسیح را غیّورئ خدا بَسَرش کرد، ہمسرم رَوْ،یک نظربجانب فرقاں زِغور کُن تابر تو منکشف شود ایں رازُِ مضمرم ** یاربّؔ کجاست محرم رازِ مکاشفات تا نور با طنش خبر آرد ز مُخبرم آں قبلہ رو نمود بگیتی بچار دہم بعد از ہزار وسہ کہ بُت افگند درحرم جوشید آں چناںَ کرَمِ منبع فیوض کآمدندائے یار زِ ہر کوئے و معبرم اےؔ معترض بخوفِ الٰہی صبورباش تاخود خدا ،عیاںُ کند، آں نور اخترم آخر نخواندۂ، کہ گمانِ نکوُ کنید چوں میروی برون زِ حدودش برادرم برمن چرا کشی تو چنیں خنجر زباں از خود نیم زِ قادرِ ذوالمجد اکبرم ماموؔ رم ومراچہ دریں کار اِختیار رَو،ایں سخن بگوبہ خداوندِ آمرم اے آنکہ سوئے من بدویدی بصد تبر ازباغبان بِترَس کہ من شاخِ مثمرم حکم است زآسمان بزمیں مے ر سانمش گر بشنوم نگویمش آن را کجا برم *: دیکھو انجیل متی **:أ أَنت قلت للناس الخ