حتی إنہم أقعدوا ابن مریم علی السماء الثانیۃ بجسمہ العنصری من تابحدیکہ ایشان ابن مریم رابرآسمان دویم بجسم عنصری اونشانیدند غیر سلطان من اللہ ذی الجلال، واتّبعوا الظنون ولیس عندہم بغیرآنکہ دلیلے ازخداتعالیٰ داشتہ باشند۔وپیروی ظن ہاکردندونزدشان علم وإنْ ہم إلا فی الضلال. فہذان حزبان خرج کلاہما من العدل علم یقینی نیست ونیستندایشان مگردرگمراہی۔پس این دوگروہ اندہردوازعدل خارج شدند۔ والحزم والاحتیاط، وأخذ أحدہما طریق التفریط والآخر طریق الإفراط. یکے ازایشان طریق تفریط اختیارکردندوگروہے دیگر طریق افراط اختیارنمود ثم جاء اللہ بنا فہدانا الطریق الوسط الذی ہو أبعد من سبل الخنّاس، پس خداماراآوردپس ہدایت کردماراطریق وسط کہ دُورتر ازراہ ہائے شیطان است۔ فنحن أُمّۃٌ وسطٌ أُخرجتْ للنّاس. والزمان یتکلم بحالہ، أن ہذا پس مااُمّت وسطیم کہ برائے فائدہ مردمان ظاہرشدیم۔وزمانہ بحال خودکلام میکندکہ این ہو المذہب الذی جاء وقتُ إقبالہ. وترون بأعینکم کیف جذَبْنا ہمان مذہب است کہ وقت اقبال اوآمدہ است۔ومے بینیدبچشم خودکہ ماچسان زمانہ راسوئے خود الزمان، وکیف فتَحْنا القلوب ولا سیفَ ولا سنانَ۔أہذہ من قوی کشیدہ ایم۔وچگونہ دِل ہارافتح کردہ ایم۔ونہ شمشیراست ونہ نیزہ۔آیااین کارازقوت ہائے الإنسان؟ بل جذبۃٌ من السماء فینجذب کل من لہ العینان۔ یمسی انسان است۔بلکہ این کششے است ازآسمان پس ہرکہ دوچشم داردسوئے اوکشیدہ میشودیک شخص أحد منکرا ویصبح وہو من أہل الإیمان. أہذہ من قوی الإنسان؟ شام بحالت انکارمی کندوصبح ازجملہ ایمانداران برخیزد۔آیااین ازقوت ہائے انسان ست۔ شہد القمرانِ بالکسوف فی رمضان. أہذہ من قوی الإنسان؟ وکنت گواہی دادندشمس وقمربکسوف دررمضان۔ آیااین قوت ہائے انسان است۔ومن