لہ الإقامۃ فی الفنجاب وما بقیت أرض لم تحدث فیہا إصابۃ مّا من الطاعون،
درپنجاب اورااقامت خوش آمدوہیچ سرزمینے باقی نماندہ کہ ہیچ کدام واقعہ ازطاعون دران واقع نشدہ باشد
ولم یبق دار لم یرتفع فیہا أصوات المَنون. فما ذالک إلا جزاء الأعمال، وثمرۃ ما تقدم
وخانۂ نماندہ کہ آواز مرگ دران بلند نشدہ۔پس این جزائے کردارہاوثمرہ گفتار
من سیئات الأقوال والأفعال. وإلی الآن لم ینقطع ہذا الطوفان، ولم یبق
وکرداربداست کہ پیش رسانیدہ اند۔ و تا این دم این طوفان بانجام نرسیدہ۔ و ہیچ
جمیل الصبر والسلوان. وکیف ولم ینقطع مادّتہ التی فی الصدور، بل ہی فی زیادۃ
شکیبائی وتسلی نماندہ۔ وچگونہ ختم شودو ہنوزمادہ آن کہ درسینہ ہااست قطع نشدہ۔بلکہ آن در
و بدور۔قد سمعوا ما جاء من اللہ ذی الجلال، ثم لا یتمالکون أنفسہم من الاشتعال،
ترقی است شنیدہ اند آنچہ ازخداآمدہ۔بازنفس خودراازغیض وغضب بازنمیدارند
وقطعوا العُلَق وأقسموا جہد أیمانہم أنہم لا یسمعون الحق ولا یترکون الضلال.
وعلاقہ ہارابریدہ اند وسوگندغلیظ خوردہ اندکہ حق رانشنوندوگمراہی رانگذارند۔
وکانوا یقولون من قبل إن قول الحَکَمِ مقدَّم علی الأحادیث الظنیۃ، والآن
وپیش ازیں مے گفتندکہ قول حَکَم براحادیث ظنیہ مقدم است۔واکنون
یقدّؔ مون ظنونہم علی النصوص القرآنیۃ والدلائل القطعیۃ. وإنّ جبروت الألوہیۃ
ظن ہائے خودرابرنصوصِ قرآنی ودلائلِ یقینی مقدم مے کنند۔وبزرگیء خداوندی
أدہشت الدنیا کلہا ولکن ما قرُب خوفٌ قلوبَ ہذہ الطائفۃ، کأنہم براء فی
ہمہ دنیارا درحیرت افگندہ ولیکن دردل این گروہ خوف داخل نشدہ گویا درنوشتہ تقدیر برائے
صُحف المشیّۃ. وقد رأوا نقل بعض الصدور منہم إلی القبور، ثم لا یمتنعون من
ایشان بریت آمدہ است۔ودیدہ اندکہ بعضے سرکردگان بگوررفتہ اند۔ بازازدشنام و
السب والشتم والکذب والزور، کأنہم أُرضعوا بہا من ثدی الأمہات،
دروغ بازنمے مانند۔گویااین عادت بدگوئی راازپستان مادربطور شیرنوشانیدہ شدہ اند