فلوات۔ وعلاہ صغار۔ وعلیہ أطمار۔ فأدرکہ کإدراک عہاد۔ لسنۃٍ جماد۔ ورحض وجہہ و أزال وسخ مئین۔ وصب علیہ الماء المعین۔ فبعث عبدًا من عبادہ لإ تمام الحجۃ۔ وأودع کلامہ إعجازًا لیکون ظلًّا للمعجزۃ النبویۃ۔ علیہ ألوف الصلاۃ والتحیّۃ۔ ولا یمسّ منہ منقصۃ شأن کلام رب الکائنات۔ فإن الکرامات أظلال للمعجزات۔ وکذالک دمّر اللّٰہ کل ما دبّر العِدا کالصائد۔ وہدم کل ما بنوا من المکائد۔ وأبطل کل ما حققوا مکیدۃً۔ وأخّر کل ما قدموا حربۃً۔ وعطّل کلّ ما صحرا۔ ذلت و حقارت بر رُوئے او دویدہ و برو پارچہ کہنہ و فرسودہ و دریدہ۔ پس در عین وقت ضرورت برسرِاو رسید۔ و برغمخواری او چناں شتافت کہ باران بہاری برائے غمخواری سال خشکمی شتابد و گرد از روئے او شست و چرک صدی ہا بآب صافی دور کرد۔ و بندۂ از بندگان فرستاد۔ و معجزہ در کلام او ودیعت نہاد تا کہ آں کلام معجزہ نبویہ را بطور ظل باشد۔ براں نبی ہزار ہا درود و تحیۃ باد۔ و ازیں معجزہ در کلام الہٰی ہیچ منقصت و کسرِ شان لازم نمی آید چراکہ کرامات ظل معجزات ہستند و ہم چنیں تباہ و ویران کرد خدا تعالیٰ ہر چہ دشمنان بتدبیرہا قرار دادہ بودند و منہدم کرد ہر چہ از فریبہا ساختہ بودند و باطل کرد ہر فریبے را کہ ثابت و متحقق کردہ بودند ومؤخر کرد آں حربہ ہا را کہ پیش آوردہ