جس وحی سے میں مشرف کیا گیا ہوں اُسی وحی نے خارق عادت پیشگوئیاں بتلائیں جودنیا پر ظاہر ہوچکیں
ندانم ہیچ نفسے در دو عالم
کہ دارد شوکت و شانِ محمدؐ
خدا زان سینہ بیزار ست صد بار
کہ ہست از کینہ داران محمد ؐ
خدا خود سوزد آن کرم دنی را
کہ باشد ازعدوانِ محمدؐ
اگر خواہی نجات از مستی ء نفس
بیادر ذیلِ مستانِ محمدؐ
اگر خواہی کہ حق گوید ثنایت
بشو از دل ثنا خوانِ محمدؐ
اگر خواہی دلیلے عاشقش باش
محمدؐ ہست برہانِ محمدؐ
سرے دارم فدائے خاکِ احمد
دِلم ہر وقت قربانِ محمدؐ
بگیسوئے رسول اللہ کہ ہستم
نثارِ روئے تابانِ محمدؐ
درین رہ گر کشندم ودر بسوزند
نتابم رُوز ایوانِ محمدؐ
بکارِ دین نترسم از جہانے
کہ دارم رنگِ ایمانِ محمدؐ
بسے سہل از است از دُنیا بریدن
بیادِ حُسن و احسانِ محمدؐ
فدا شد در رہش ہر ذرّۂ من
کہ دیدم حسن پنہانِ محمدؐ
دِگر استاد رانامے ندانم
کہ خواندم در دبستانِ محمدؐ
بدیگر دلبرے کارے ندارم
کہ ہستم کشتۂ آنِ محمدؐ
مرا آن گوشہء چشمے بباید
نخواہم جُز گلستانِ محمدؐ
دلِ زارم بہ پہلو یم مجوئید
کہ بستیمش بدامانِ محمدؐ
من آن خوش مرغ از مر غانِ قدسم
کہ دارد جا بہ بستانِ محمدؐ
تو جانِ مامنور کر دی از عشق
فدایت جانم اے جانِ محمدؐ
دریغا گر دہم صد جان دریں راہ
نباشد نیز شایانِ محمدؐ
چہ ہیبت ہابدادنداین جوان را
کہ ناید کس بمیدانِ محمدؐ
رہِ مولےٰ کہ گم کر دند مردم
بجو در آل و اعوانِ محمدؐ