أبق۔ ولکنہ طلب الفرار بہذہ المعاذیر الکاذبۃ۔ لعل الناس یفہمونہ بطل المضمار ومُتمّ الحجۃ۔ فأردنا الآن أن نُعطیہ ماسأل ولا نردّہ بالحرمان۔ ونُجَلّی مطلع صدقنا بنور البرہان۔ ونقطع معاذیرہ کلہا بسیف البیان۔ لعلّ اللّٰہ یجلو بہ صداء الأذہان۔ ویُفَہّم ما لم یفہموہ قبل ہذا المیدان۔ فہذا ہو السبب الموجب لنمق الدعوی والدلائل۔ لئلا یبقی عذر للسائل۔ وإن ہذا التفسیر جمع المباحثات۔ مع اللطائف والنِکات۔ فالیوم أدرک الخصم کل ما طلب منّا فی حُلل المناظرات۔ مع أنہ ترک طرق الدیانات۔ وتصدی للأمر بأنواع الاہتضام والخیانات۔ وبقی دَیْنُنا فعلیہ أن یقضی
و ہمچو آں بندہ نبودم کہ گریختہ مگر او طلب کرد گریختن را بدیں عذر ہائے
دروغ تاکہ مردم او را بہادر میدان بفہمند۔ پس ارادہ کردیم کہ
ہرچہ خواستہ است او را دہیم و بمحرومی او را رد نہ کنیم و
مطلع صدق خود را بنور برہان روشن کنیم تا شاید خداتعالیٰ بایں طریق ما
زنگ ذہن ہا دور فرماید و ہر چہ نہ فہمیدہ اند
بفہم ایشاں در آرد پس ایں سبب موجب است برائے نوشتن دعویٰ
و دلائل تاکہ باقی نماند عذر مر سائل را و ایں تفسیر جمع کردہ است
مباحثات را بالطائف و نکات۔ پس امروز دشمن ہر چہ از
ما در پیرایۂ مناظرات خواست یافت باوجود ایں امر کہ او طریق دیانت را
ترک کرد و بانواع حق تلفی و خیانت ہا پیش آمد و باقی ماند قرض ما برو پس باید کہ ادا کند قرض