ومن بارزنی فقد بارز اللّٰہ رب العالمین۔ وما جئتُ
إلَّا بزیّ المساکین۔ وما أجیز حزنا من حولی۔ ولا بطنًا
من جولی۔ بل معی قادر یواری عیانہ۔ ویُری برہانہ۔ فلأجل ذالک تحامت العدا عن طریقی۔ وقطّعت النحور والأعناق من منجنیقی۔ وما لأحد بمقاومتی یدان۔
ویدی ہذہ تعمل تحت ید اللّٰہ الرحمان۔ نزلت علیّ برکات ہی حرز للصالحین۔ فجمعتُ بہا لنفسی التحصین والتحسین۔ ومن نوادر ما أُعْطی لی من الکرامات۔ أن کلامی ہذا قد جُعل من المعجزات۔ فلو جَہّزسلطانٌ عسکرًا من العلماء ۔ لیبارزونی فی تفسیر
و ہر کہ بمقابلہ من بیروں آمد پس او بیرون نہ آمدہ است مگر بمقابلہ خداتعالیٰ۔ ومن نیامدہ ام
مگر بر پیرایہ مسکیناں۔ ومن ہیچ زمینے بلند را از قوت خود قطع نمی کنم و نہ زمینے نشیب را
بہ طاقت خود می نوردم بلکہ بامن قادریست کہ وجود خود پوشیدہ می دارد و برہان خود می نماید
پس ہمیں سبب است کہ دشمنان از راہ من دورمے مانند بسیار گردنہا وچنبرگردنہا کہ
از منجنیق من پارہ پارہ شدند۔ و ہیچکس را بمن تاب مقابلہ نیست
ونہ قوت برابر ایستادن۔ وایں دست من زیر دست خداتعالیٰ کار می کند۔ بر من آں
برکتہا فرود آمدہ اند کہ برائے نیکوکاراں در حکم تعویذ اند۔ پس فراہم کردم بآں برکتہا برائے
نفس خود حصن حصین را و نیز حمد و ثنا را۔ و از عجائب عنایات خداوندی و کرامات او
ایں است کہ کلام من بطور معجزہ گردانیدہ شدہ۔ پس اگر بادشاہے
لشکرے از علماء طیار کند تا در تفسیر قرآن و بلاغت و فصاحت