کالبازی علی العصفور۔ أو کالأجدل علی الفار المذؤور۔ روید أعدائی بعض الدعاوی۔ ولا تدّعوا الشبع مع البطن الخاوی۔ اتقومون للحرب برماح أشرعت۔ ولا ترون إلی حُجُبکم وإلی سلاسل ثُقّلت۔ ترون غمرات الندم ثم تقتحمونہا۔ وتجدون غمّاء الذلّ ثم تزورونہا۔ وإنّما مثلکم کمثل عنزٍ تأکل تارۃ من حشیشٍ وتارۃ من کلاء۔ ولا یطیع الراعی من غیر خلاء ۔ وکل ما ہو عندکم من العلم فلیس ہو إلَّا کالکدوس المدوس الذی لم یُذرّ۔ وخالطہ روث الفدادین وغیرہا مما ضرّ۔ ثم تقولون إنّا لا نحتاج إلی حَکَمٍ من السماء وما ہی إلَّا شقوۃ ففکروا یا أہل الآراء۔ وإنی أعلم کعلم ہمچو باز بر کنجشک یا ہمچو شقرہ بر موش ترسیدہ بگذارید اے دشمنان من بعض دعوے ہا را و دعوے سیری مکنید باوجود شکم خالی۔ آیا مے استید برائے جنگ بہ نیزہ ہائے کشیدہ۔ و سوئے حجاب ہائے خود نمی بینید و سوئے زنجیرہائے خود کہ گراں شد۔ می بینید سختی ہائے ندامت باز دراں داخل می شوید و می یابید خود را مُوگرفتہ از ذلت۔ باز او را می بینید و مثال شما ہمچو گوسپندے است کہ گاہے گیاہ خشک خورد و گاہ تر۔ و اطاعت چوپان بغیر سرکشی نمی کند و ہر چہ نزد شما از علم است پس آں ہمچو خرمن ناصاف کردہ است و دراں سرگین گاوان وغیرہ چیزہائے ردّی آمیختہ است باز شما مے گوئید کہ ما محتاج حکم آسمانی نیستیم۔ و ایں صرف بدبختی است پس فکر کنید اے دانشمندان۔ و من مے دانم ہمچو علم