إنْ کنت فی الشبہات۔ ثم إن ’’الزُمَر‘‘ یجعلہ مِن زُمَرٍ لا یعودون إلی الدنیا الدنیّۃ۔ وإنْ شئتَ فاقرأْ’’33‘‘۔۱؂ واعلم أن الرجوع حرام بعد المنیّۃ۔ وحرام علی قریۃ أہلکہَا اللّہ أن تُبعَث قبل یوم النشور۔ وأما الإحیاء بطریق المعجزۃ فلیس فیہ الرجوع إلی الدنیا التی ہی مقام الظلم والزور۔ ثم إذا ثبت موت المسیح بالنصّ الصریح۔ فأزال اللّہ وَہْمَ نزولِہ من السّماء بالبیان الفصیح۔ وأشار فی سورۃ النور والفاتحۃ۔ أن ہذہ الأمّۃ یرث أنبیاء بنی إسرائیل علی الطریقۃ الظلیۃ۔ فوجب أن یأتی فی آخر الزمان مسیح من ہذہ الأمۃ۔ اگر در شبہات ہستی۔ باز سورہ زمر ازاں گروہ او را می کند کہ در دنیا باز نمی آیند و اگر بخواہی پس بخواں ایں آیت کہ خدا بند می دارد مردگان را ازینکہ در دنیا باز بیایند۔ و حرام ست باز آمدن بعد از مرگ۔ و حرام است بر دیہے کہ خدا ہلاک کرد آنرا کہ قبل از قیامت زندہ شوند مگر زندہ کردن بطریق معجزہ پس درو رجوع نیست سوئے دنیا کہ مقام ظلم است۔ باز چوں ثابت شد موت مسیح بنص صریح۔ پس دور کرد خداتعالیٰ و ہم فرود آمدن او بہ بیان فصیح و اشارت کرد در سورۃ نور و سورۃ فاتحہ کہ ایں امت وارث خواہد شد انبیاء بنی اسرائیل را بر طریق ظلّیت۔ پس واجب شد کہ بیاید در آخر زمان مسیح ازیں امت۔