فی وِہاد الحرمان۔ ویرسل إلینا رسولا من بنی إسرائیل وینسی وعدہ کل النسیان۔ وہل ہذا إلَّا المکیدۃ التی لا یُنسَب إلی اللّہ المنان۔ وإن اللہ قد ذکر فی ہذہ السورۃ ثلا۔ثۃَ أحزاب من الذین أنعمَ علیہم والیہود والنصرانیین۔ ورَغَّبَنا فی الحزب الأوّل منہا ونہی عن الآخرین۔ بل حَثَّنا علی الدعاء والتضرع والابتہال۔ لنکون من المنعَم علیہم لا من المغضوب علیہم وأہل الضلال۔ ووالذی أنزل المطرَ من الغمام۔ وأخرج الثمرَ من الأکمام۔ لقد ظہر الحق من ہذہ الآیۃ۔ ولا یشکّ فیہ مَن أُعطیَ لہ ذرۃ من الدرایۃ۔ وإنّ اللّہ قد منَّ علینا بالتصریح در پستی ہائے محرومی و از بنی اسرائیل پیغمبرے بفرستد و وعدہ خود را فراموش کند۔ و ایں نیست مگر فریبے کہ منسوب نتواں کرد سوئے خدا۔ و خداتعالیٰ دریں سورہ ذکر سہ گروہ کردہ است از منعم علیھم و یہود و نصاریٰ۔ و رغبت داد ما را در گروہ اول و منع کرد از باقی گروہ بلکہ بر انگیخت ما را بر دعا و تضرع و ابتہال۔ تا کہ ما از منعم علیھم شویم نہ از مغضوب علیھم و اہل ضلالت و قسم بخدائے کہ نازل کرد باران را از ابر و بیروں آورد بار را از شگوفہ ہا۔ تحقیق ظاہر شدہ است ازیں آیت و شک نخواہد کرد در و ہر کہ دادہ شد یک ذرہ از دانش و خداتعالیٰ احسان کرد بر ما بتصریح