وَیْحَک۔ أنَسِیتَ دعاءَ ک بہذہ السرعۃ۔ مع أنک تقرأہ فی الأوقات الخمسۃ۔ عجبتُ منک کلَّ العجب۔ أہذا دعاؤک۔ وتلک آراؤک۔ انظرْ إلی الفاتحۃ وانظرْ إلی سورۃ النور من الفرقان۔ وأیّ شاہد یُقبَل بعد شہادۃ القرآن۔ فلا تکنْ کالذی سریٰ إیجاسَ خوفِ اللّہ واستشعارہ۔ وتَسَرْبَلَ لباسَ الوقاحۃ وشِعارَہ۔ أتَترُکُ کتاب اللہ لقوم ترکوا الطریق۔ وما کمّلوا التحقیق والتعمیق۔ وإنّ طریقہم لا یوصل إلی المطلوب۔ وقد خالفَ التوحیدَ وسُبُلَ اللّہ المحبوب۔ فلا تحسبْ وَعْرًا دَمِثًا وإنْ دمَّثہ کثیرٌ من الخُطا۔ وإن اہتدتْ إلیہا أبابیل من القطا۔ فإن
وائے بر تو فراموش کردی دعائے خود را بدیں جلدی باوجودے کہ
آنرا پنج وقت می خوانی من از تو کمال تعجب مے کنم آیا دعائے تو
این است و رائے ہائے آن نظر کن سوئے فاتحہ و سوئے
سورۃ نور از فرقاں و کدام شہادت قبول خواہی کرد بعد شہادت
قرآن۔ پس مباش ہمچو کسے کہ دور کرد در دل داشتن خوف الہٰی و
نہاں داشتن او و پوشید لباس وقاحت و جامہ آں ترک می کنی
کتاب الہٰی را برائے قومے کہ ترک کردہ اند راہ را و کامل نکردند تحقیق و تعمیق را
و طریق او شاں تا مطلوب نمی رساند و مخالف افتادہ است توحید را
و راہ ہائے خدا را۔ پس سخت را نرم مداں اگرچہ گام ہا آنرا نرم
کردہ باشند۔ و اگرچہ سوئے او رفتہ باشند بسیارے از مرغان سنگ خوار۔ چرا کہ