النفاق رؤوسہم من کل نفقٍ۔ یقعون من الشحّ علی کل غضارۃ۔ ولو کان فیہ لحم فارۃ۔ إلَّا الذین عصمہم اللّٰہ بأیدی الفضل والکرامۃ۔ فأولئک مُبرّؤن مِمّا قیل ولیس علیہم شیء من الغرامۃ۔ وإنّہم من المغفورین۔ ومن الفتن العظمٰی والآفات الکبریٰ صول القسوس۔ بقسی الہمز واللمز کالعسوس۔ وکل ما صنعوا لجرح دیننا من النبال والقیاس۔ بنوہ علی المکائد کالصائد لا علی العقل والقیاس۔ نبذوا الحق ظہریّا۔ وما کتبوا فیما دوّنوہ إلَّا أمرًا فریّا۔ وقد اجتمعت ہممہم علٰی إعدام الإسلام۔ واتفقت آراء ہمسرہائے خود را از سوراخہا بروں مے آرند و از شدت حرص بر ہر پیالہ مے افتند اگرچہ درآں موشے مُردہ باشد مگر کسانے کہ خدا ایشاں را نگہ داشت۔ پس ازیں عیوب بری ہستند و بر ایشاں تاوانے نیست و مغفرت شامل حال او شاں است۔ ویکے از فتنہ ہائے عظیم و آفتہائے بزرگ حملہ پادریان است کہ بکمانہائے عیب گیری و نکتہ چینی ہمچو صیادے می کنند۔ و ہمہ آں تیرہا و کمانہا کہ برائے مجروح کردن دین ما ساختہ اند ہمچو صید گیرندہ برفریبہا بنیادش نہادہ اند نہ بر عقل و قیاس۔ حق را پسِ پشت انداختند و در کتب خود بجز دروغ ہیچ ننوشتند و بر معدوم کردن اسلام ہمتہائے ایشاں مجتمع شدند۔ و برائے محو کردن