البابُ الخامِس
باب پنجم
فی تفسیر3
درتفسیرایّاکَ نَعْبُدُوَاِیَّاکَ نَسْتَعِیْن۔
اعلم أن حقیقۃ العبادۃ التی یقبلہا المولٰی بامتنانہ۔
ہی التذلّل التام برؤیۃ عظمتہ وعلوّ شانہ۔
والثناء علیہ بمشاہدۃ مننہ وأنواع احسانہ۔
وإیثارہ علی کل شیء بمحبّۃ حضرتہ وتصوّر
محامدہ وجمالہ ولمعانہ۔ وتطہیر الجنان
من وساوس الجنّۃ نظرًا إلٰی جنانہ۔
ومن أفضل العبادات أن یکون
بدان کہ حقیقت آں عبادت کہ قبول می کند آں را خداتعالیٰ
باحسان خود آں تذلل تام است بدیدن عظمت او
و علو شان او و تعریف کردن او بمشاہدہ کمال
احسان او و اختیار کردن او بر ہر چیز بمحبت
درگاہ او و تصور محامد او و جمال او و روشنی او و
پاک کردن دل از وسوسہ ہائے شیطانان از جہت نظر
داشتن بہ بہشت او۔ و از بزرگ ترین عبادت ہا این است کہ