عملہم برحمۃ منہ أیادی حمایتہ۔ وأیّدہم بروح منہ بعنایتہ۔ ووہب لہم نفوسًا مطمئنۃ۔ وأنزل علیہم سکینۃ دائمۃ۔ ثم أراد أن یریہم نموذج مالِکِ یوم الدین۔ فوہب لہم الملک والخلافۃ وأَلْحَقَ أعداء ہم بالہالکین۔ وأہلک الکافرین وأزعجہم إزعاجًا۔ ثم أری نموذج النشور فأخرج من القبور إخراجًا۔ فدخلوا فی دین اللّٰہ أفواجًا۔ وبدروا إلیہ فرادی وأزواجًا۔ فرأی الصحابۃ أمواتًا یلفون حیاۃ ورأوا بعد المحل ماءً ا ثجّاجًا۔ وسمی ذالک الزمان یوم الدین۔ لأن الحق حصحص فیہ ودخل فی الدین أفواج من الکافرین۔ ثم را برحمت خود قبول نمود و در ظل حمایت خود جا داد و از طرف خود مدد ایشاں کرد۔ و اوشاں را نفوس مطمئنہ بخشید۔ و برو شاں سکینت نازل فرمود۔ باز ارادہ کرد کہ اوشانرا نمونہ مالک یوم الدین بنماید۔ پس بخشید او شانرا ملک و خلافت و لاحق کرد دشمنان ایشاں را بہلاک شدگان و ہلاک کرد کافراں را و از بیخ برکند باز نمونہ حشر بنمود پس از قبرہا بیروں آمدند پس در دین خدا فوج در فوج داخل شدند۔ و شتابی کردند سوئے او یک یک و گروہ گروہ پس دیدند صحابہ مردگان را کہ مے یابند زندگی را و دیدند بعد خشک سال آب رواں را۔ و آں زمانہ کہ نام او دین نہادند چراکہ در و حق ظاہر شد و در دین فوجہا داخل شدند کہ پیش ازیں کافر بودند۔ باز