الظلام۔ ویہدم ما عمّر إبلیسُ و أقام۔
من الأبنیۃ والخیام۔ فینزل إمامٌ من الرحمٰن۔
لیذُبّ جنود الشیطان۔ ولم یزل ہذہ الجنود و
تلک الجنود یتحاربان۔ ولا یراہم إلَّا من
اعطی لہ عینان۔ حتی غُلّ أعناق الأباطیل۔ وانعدم
ما یُری لہا نوع سراب من الدلیل۔ فما زال
الإمام ظاہرًا علی العِدا۔ ناصرًا لمن اہتدی۔
معلیا معالم الھدی مُحییًا مواسم التُّقٰی۔ حتی یعلم الناس أنہ أَسَر طواغیت الکفر وشدّ وثاقہا۔ وأخذ سباع الأکاذیب وغلّ أعناقہا۔ وہدم عمارۃ البدعات وقوّض
تاریکی کند و بشکند آنچہ ابلیس عمارت کرد و قائم کرد۔ از مکانہا و
خیمہا پس نازل می شود امامے از رحمان تا دفع کند لشکر
شیطان را۔ و ہمیشہ ایں لشکر و آں لشکر جنگ می کنند۔
و نمے بینند اوشانرا مگر کسے کہ او را چشم دادہ باشند تا بحدے کہ گردنہائے
باطل بستہ می شوند و دلائل شاں معدوم می شوند پس ہمیشہ
می باشد امام غالب بر دشمناں مدد کنندہ آنرا کہ
ہدایت یابد بلند کنندہ نشانہائے ہدایت را زندہ کنندہ
نشانہائے تقویٰ را تا بدانند مردم کہ او قید کرد طواغیت کفر را
و مضبوط کرد قید آنہا را و گرفت درندہ ہائے دروغ را و بست
آنہا را بشکست عمارت بدعات و ویران کرد بنائے