المہدی المعہود الذی فیہ یختصمون۔ وقد رأوا الآیات ثم لا یہتدون۔ ویصرّون علی الباطل وإلی الحق لا یرجعون۔ وذالک ہو المسیح الموعود ولکنہم لا یعرفون۔ وینظرون إلیہ وہم لا یُبصرون۔ فإن اسم عیسٰی واسم احمد متّحدان فی الہویّۃ۔ ومتوافقان فی الطبیعۃ۔ ویدلَّان علی الجمال وترک القتال من حیث الکیفیۃ۔ وأمّا اسم محمد فہو اسم القہر والجلال۔
وکلاہما للرحمان والرحیم کالاظلال۔
ألا تریٰ أن اسم الرحمٰن الذی ہو منبع للحقیقۃ المحمدیۃ یقتضی الجلال کما یقتضی شأن المحبوبیۃ۔
مہدی معہود است کہ درو خصومت می کنند۔ و دیدند نشانہا
باز ہدایت نمی یابند و بر باطل اصرار می کنند و سوئے حق
رجوع نمی نمایند و ہمیں مسیح موعود است مگر ایشاں شناخت
نمی کنند۔ و سوئے او نظر می کنند مگر نمی بینند۔ چرا کہ
اسم عیسیٰ و اسم احمد در ماہیت یکے اند۔ و آں ہر دو
از روئے کیفیت بر جمال و ترک قتال دلالت
می کنند۔ و اما اسم محمد پس آں قہر و
جلال است و آں ہر دو مر رحمان و رحیم را ہمچو اظلال اند۔
نمی بینی کہ اسم رحمان کہ منبع اسم محمد است
تقاضا می کند جلال چنانکہ تقاضا مے کند شان محبوبیت را۔