نترک الترافع الی الحکومۃ۔ ھذا و نعلم ان قذف قسّیسین قد بلغ مداہ۔ و جرحت قلوبنا مداہ۔ و انہم و ثبوا علی عامتنا وثبۃ الذئب علی الخروف۔ و نزوا نزو النمر المجوف۔ فسقی کثیر من ایدیہم کاس الحتوف۔ وبلغوا بدجلہم ما لیس یبلغ بالسیوف۔ و تراء وا من کل حدب ناسلین و قد اتتکم من اخبار فلا حاجۃ الٰی اظھار۔ و لا تغتموا و لا تحزنوا و اربؤا ایام اللّٰہ صابرین۔ والامرالذی حدث الآن واضجر القلوب۔ وجدّد الکروب۔و عظّم الخطوب وانتشر وا وقد الحروب۔ و کبر و اعضل۔ و دّ ق و اشکل۔ و خوّف بتھاویلہ و ھوّل۔ فھو رسالۃ امّھات المؤمنین۔ وقد قامت القیامۃ منھا فی المسلمین۔ وکل من رأی ھذہ الرسالۃ فلعن مؤلّفہ‘ بما جمع السبّ والضلالۃؔ ۔ وھو زایل الوطن والمقام۔ لکی یامن الحکام۔ فاختار المفرّ۔ لئلا یُسحب و یُجرّ و بقی منہ عذرۃ کلماتہ۔ و نتن ملفوظاتہ ۔ و اُغلوطۃ اعتراضاتہ۔ فنترک و از شکوہ و فریاد خود را باز داریم۔ ہمیں باید کرد باوجودیکہ ما میدانیم کہ بدگوئی پادریاں بانتہا رسیدہ است و دلہائے مارا کار دہائے ایشاں خستہ کردہ۔ و اوشاں بر عوام ما ہمچو گرگ بر بچہ گوسپند جستہ اند و ہمچو پلنگ ابلق بجستند۔ پس بسیارکس ازدست شاں بمردند و بدجل خود کارے کردند کہ بہ شمشیر ہا نتو اند کرد و از ہر بلندی بدویدند۔ و شمارا خبر ہا رسیدہ اند حاجت اظہار نیست مگر غم نکنید و اندوہناک مباشید و روز ہائے خدا را منتظر بمانید۔ و امرے کہ دریں روز ہا پیداشد و دلہا را بے قرار کرد و بیقراریہا را تازہ نمود وکار مباحثہ را بزرگ و مہتم بالشان کرد۔ و در قومہا منتشرشد وکلان و دشوار و باریک و از مشکلات گشت و برنگہائے گوناں گو ں بترسانید آں رسالہ امہات المومنین است و ہرکہ ایں رسالہ رادید پس مؤلف اورابدین سبب *** کرد کہ او در کتاب خود دشنام دہی و گمراہی را جمع کردہ است۔ و او از وطن و مقام خود کنارہ کرد۔ تا از گرفت در امن بماند۔ پس گریز رابدیں خیال اختیار کرد کہ تا در مقدمہ کشیدہ وراندہ نشود۔ و پلیدی کلمات او و ہمچنیں بدبوئے سخنہائے او و مغالطہائے اعتراضات او