وقت آن اعلام الٰہی رابذریعہ اشتہار مشتہر کردم پس عظمت این واقعہ نورٌ علٰی نور شد فالحمد لِلّٰہ علٰی ذالک۔ و آنچہ آن مکرم دربارہ شکوہ و شکایت علماء ارقام فرمودہ بودند دریں باب چہ گوئیم وچہ نویسیم مقدمہ من و ایشان بر آسمان است پس اگر من کاذبم ودر علم حضرت باری عزّ اسمہٗ مفتری۔ و دعویٰ من کذبے و خیانتے و دجلے است۔ درین صورت از خدا دشمن ترے در حق من کسے نیست و جلد ترمرا از بیخ خواہد برکند و جماعت مرا متفرق خواہد ساخت زیر آنکہ او مفتری را ہرگز بحالت امن نمی گزارد۔ لیکن اگر من ازو و از طرف او ہستم و بحکم او آمدم و ہیچ خیانتے درکار و بارخودندارم پس شک نیست کہ اوز انسان تائید من خواہد کرد کہ از قدیم در تائید صادقان سنت او رفتہ است و ازلعنت این مردم نمی ترسم *** آن ست کہ از آسمان ببارد و چون از آسمان *** نیست پس *** خلق امریست سہل کہ ہیچ راستبازے ازان محفوظ نماندہ لیکن برائے آن مخدوم بحضرت عزت دعا میکنم کہ محض از سعادت فطرت خود ذبّ مخالفان این عاجز کردہ اندپس اے عزیز خدا باتو باشد و عاقبت تو محمود باد جزاک اللّٰہ خیر الجزاء و اَحْسَنَ اِلَیْکَ فی الدُّنیا وَ العُقْبٰی و کان معک اینما کنت وادخلک اللہ فی عبَادہ المَحْبُوبِین۔آمین۔ مثنوی اے فرید وقت در صدق و صفا باتو بادآن رو کہ نام او خدا برتو بارد رحمت یار ازل در تو تابد نور دلدار ازل از تو جان من خوش ست اے خوش خصال دیدمت مردے درین قحط الرجال درحقیقت مردم معنی کم اند گو ہمہ از روئے صورت مردم اند اے مرا روئے محبت سوئے تو بوئے انس آمد مرا از کوئے تو کس ازین مردم بماروئے نہ کرد این نصیبت بود اے فرخندہ مرد ہر زمان بالعنتے یادم کنند خستہ دل از جوروبیدادم کنند