إلا أن تصافونی مصدِّقین۔ ذٰلک خیر الطرق وأحسن الانتظام، وفیہ أمن للفریقین من تکالیف السفر ومتاعب ترک المقام، وحرج آخر لا بد منہ حظ من الدہاء أنّ عدم عِلم الأشیَاء لا یَدل علٰی عَدم الأشیاء، وإنّا لا نعلم منافع کثیر من المخلوقات، معہ أنہ لا یُقال إنہا خالیۃ من النفع فی علم ربِّ الکائنات۔ بل الاعتلاق بمثل ہذہ الأوہام، من سیر الجہلاء السفہاء اللئام، فاتق اللّٰہ ولا تَعْزُ المہملات إلٰی منبع الحق والحکمۃ، فإن اللّٰہ ما علّم آدم إلا معانی الأسماء التی ہی مفاتیح الأسرار المخزونۃ۔ ومن أجلی البدیہیات أن الشریعۃ الکبری الأبدیۃ والملّۃ المحیطۃ الکاملۃ تقتضی أن تنزل بلسان تکونُ أکمل الألسنۃ، وأوسع الأوعیۃ، ولا سیّما شریعۃ جاء ت برشما نمی نہم مگراینکہ بامن بحالت تصدیق دوستی کنید۔ این بہترین طریقہ ہا واحسن انتظام است۔ودرین ہر دو فریق را از تکالیف سفر و رنج ترک مقام امن است ودیگر حرجہا کہ مسافران را ضرور خدا تعالیٰ از ین بدگمانی ہا پاک وبلند تراست۔ آیا نمی دانند کہ غرض از تعلیم اسماء افادہ بود۔ ومہمل نہ معرفت را زیادہ می کند ونہ بصیرت را۔ وہر شخصے کہ اورا بہرہ از دانش است میداند کہ عدم علم شی برعدم شے دلالت نمی کنددما برمنافع بسیارے از مخلوقات اطلاع نمی داریم باوجود اینکہ این گفتہ نمی شود کہ درحقیقت آن اشیاء درعلم خدا تعالیٰ خالی از نفع ہستند بلکہ بمثل این وہم ہا آویختن سیرت جاہلان است۔ پس از خدا بترس ومہملات را سوئے آن ذات نسبت مکن کہ منبع حق وحکمت است۔ زیرا کہ خدا تعالیٰ آدم علیہ السلام را ہمان معانی اسماء تعلیم کرد کہ اسرار مخز ونہ را کلید بودند۔ ونیز این امر اجلی۱ بدیہیات است کہ شریعت کبریٰ ابدیہ کہ شریعت اسلام است تقاضا می کنید کہ در زبانے نازل شود کہ اکمل الالسنہ باشد و ظرف او از ہمہ ظرفہا وسیع تر باشد۔ خصوصاً آن شریعت کہ چنین