اطّلع علٰی إجازتی، وإذا ولّی وما تألّی۔ فقلتُ: یا ہذا قد آلَوا مِن قبل خواص
أئمّتک، وأکابر ملّتک، أ أنت أفضل منہم أو تحسبہم من الفاسقین؟
فما رد قولی وما آلٰی کالصادقین۔ فکِذْبُہ شیء لا یختفی بإخفاء ، ولا یستقیم
بافتراء ، بل ہو أجلی البدیہیات، وأسنی المسلَّمات، ولکن المخالفین قوم
أعماہم إعصار التعصب والشحناء ، کما یُعشی الہجیر عینَ الحرباء۔ فلا شک
أن الحق أبلَجَ، والباطل لَجْلَجَ، واسودّت وجوہ المبطلین۔ ولا ریب أن
موت ہذا الکذّاب، أمات کلَّ مکذّب فی ہذا الباب۔ وَإنی أریٰٰ
أنّ الألسنۃ قد زُمّت ۔ والحجّۃ قد تمّتْ۔
وظہر الحق ولو کانوا کارہین۔
وقد ذکرنا قبل موت ’’آتم‘‘ فی الاشتہارات السابقۃ، أنہ
باوجود این امر کہ بر انعام من اطلاع یافت پس ہرگاہ کہ رو گردانید و قسم نخورد۔ گفتم کہ اے فلان بہ تحقیق قبل از تو
خواص پیشوایان تو قسم ہا خوردند۔ آیا تواز آنان بزرگتر ہستی یا تو آنان را از فاسقان می شماری۔
پس نہ قول مرا رد کرد ونہ ہمچو صادقان قسم خورد۔ پس دروغ او چیزیست کہ از پوشیدن پوشیدہ نمی شود
وبافتراء صورت درستی نمی پذیرد۔ بلکہ آن اجلی۱ بدیہیات وروشن ترین مسلمات است۔ مگر مخالفان قومے ہستند کہ
باد گرد تعصب وکینہ چشم شان کور کردہ است۔ چنانکہ دوپہر چشم حربا را کورمی کند۔ پس ہیچ شک
نیست کہ راستی در خشید وباطل رو بزوال نہاد۔ و روئے باطل پرستان سیاہ شد۔ وہیچ شک نیست
کہ موت این کذاب ہر مکذب این امر را بمیرانید۔ ومن مے بینم
کہ بر زبان ہا لگام دادہ شد۔ وحجت باتمام رسید۔
وحق ظاہر شد اگرچہ ازان کراہت می داشتند۔
وما قبل از موت آتم در اشتہارات سابقہ ذکر کردیم کہ او بعد از انکار