وتسمعون ثم لا تسمعون، وتُنادَون ثم تصمِتون، کأنکم متُّمْ أو أُغمِیَ علیکم
کالمصروعین۔ وإذا نطقتم نطقتم کالعادین، وإذا بطشتم بطشتم جَبّارین،
وإذا ناظرتم فناظرتم بآراء أنحَف من المغازل، وأضعف مِن الجوازل،
وأحاطت بکم أخلاط الزمر من ذو الغمر۱ ، فجعلتموہم کأنفسکم من الضالین۔
أُعطیتم مفاتیح الہدایۃ، فاستبدلتم الغیَّ بالرشد والدرایۃ، وتمایلتم
إلی الجہل کالمُحبّین۔
ومنکم قوم أغرَوا علیّ العامۃ، وندّدوا بأنہ ترَک الکتاب و
السنۃ، ألا لعنۃ اللّٰہ علی الکاذبین المفترین، الذین یستمرّون علٰی
غیّہم، ولا یتناہَون عن زہوہم وبغیہم، وَمَا کانوا منتہین۔ وما
ظلمونا ولٰکن ظلموا أنفسہم، وسقط المکر علٰی وجوہ الماکرین۔ أشاعوا
وشنوید وباز نمی شنوید۔ وشمارا آواز دادہ می شود وباز خاموش میمانید۔ گویا مردہ ایدیا ہمچو مصروعان برشما
غشی افتادہ۔ وچون سخن میگوئید ہمچو ظالمان سخن میگوئید۔ وچون حملہ میکنید پس ہمچو جابران حملہ می کنید
وچون مناظرہ میکنید پس رائے ظاہر میکنید کہ ضعیف تر از دوک باشد و کمزور تر از بچہ کبوتر۔
وعوام را از نادان گرد خود جمع کردہ اید۔ پس ایشان را ہمچو خود گمراہ ساختہ اید۔
شمارا کلید ہائے ہدایت دادند۔ پس بجائے ہدایت گمراہی را گرفتہ اید۔ وہمچو محبت کنندگان
برجہل نگونسار شدہ اید۔
و ازشما قومے ہستند کہ برمن عوام را برانگیختند وچنین ظاہر کردند کہ این شخص کتاب و
سنت را ترک کردہ است۔ خبردار باشید کہ *** خدا برکاذبان ومفتریان است۔ آنانکہ برگمراہی خود مداومت
می ورزند۔ واز کار باطل وبغاوت خود باز نمی آیند و نہ باز آیندگان ہستند۔ وبرما جفا نکردند
مگر برنفس ہائے خود جفا میکنند۔ ومکر برروئے مکر کنندگان افتاد۔ کارہائے جہالت خود را
سہوکتابت معلوم ہوتا ہے۔ درست ’’ذوی الغمر‘‘ ہے ناشر