آنچہ کین شان بپا کان ثابت ست از شیاطین کس ندارد باورے خربود اندر حماقت بے نظیر لیکن ایشان را بہر موصد خرے نے سرِ تحقیق دارند و ثبوت نے زنند از صدق پا بر معبرے نے دوائے را شناسند از اثر نے درختے را شناسند از برے نے زکس پُرسند از روئے نیاز نے بصرفِ فکرِ خود متفکرے نے بدل پروائے این تفتیش ہا کزہمہ دین ہاکدا مین بہترے بریکے مائل عدو صدہزار فارغ از فرق اقل و اکثرے نے بدل خوف خدائے کردگار نے بخاطر بیم روزِ محشرے تیرہ جانان دیدہ ہا را دوختہ سوختہ در کین وری چوں اژ درے دیدہ و دانستہ از حق قاصر اند دل نہادہ در جہان غادرے از برائے حق تراشیدہ زجہل دائما درخانہ خود منبرے آن خدائے شان عجب باشد خدا کو تغافل داشت از ہر کشورے بہر الہام آمدش دایم پسند یک زبان یک خطہ کوتہ ترے اینچنیں رائے کجا باشد درست کے خرد گردد بسوئیش رہبرے کے گمان بد کند برنیکوان آنکہ باشد نیک و نیکو محضرے ماہ را گفتن کہ چیزے نیست این ہست دشنامے نہ زین افزون ترے کور گر گوئد کجا ہست آفتاب میشود در کوری اش رسوا ترے در خور تابان مکن شک و گمان تا ملامت رانہ گردی در خورے گر خدا خواہی چرا کج میروی چوں نمی ترسی ز قہر قاہرے چوں نمی ترسی ز روزِ باز پرس چون نہ ترسی از حضورِ داورے افترائے شاں چسان گشتت یقین یا خدائت وانمودہ دفترے