آں رحیم و رحم حق را آیتے آں کریم و جود حق را مظہرے آں رخ فرخ کہ یک دیدار او زشت رو را میکند خوش منظرے آں دل روشن کہ روشن کردہ است صد درون تیرہ را چوں اخترے آں مبارک پے کہ آمد ذات او رحمتے زاں ذات عالم پرورے احمدِ آخر زماں کز نور او شد دل مردم زخور تاباں ترے از بنی آدم فزوں تر در جمال وازلالے پاک تر در گوہرے برلبش جاری زحکمت چشمہ در دلش پُر از معارف کوثرے بہر حق دامان ز غیرش برفشاند ثانی او نیست در بحر و برے آں چراغش دادِ حق کش تا ابد نے خطر نے غم ز بادِ صرصرے پہلوان حضرتِ ربِ جلیل بر میاں بستہ ز شوکت خنجرے تیرِ او تیزی بہر میدان نمود تیغِ او ہرجا نمودہ جوہرے کرد ثابت بر جہاں عجز بتاں وانمودہ زور آں یک قادرے تا نماند بے خبر از زور حق بت ستاﺅ بت پرست و بت گرے عاشق صدق و سداد و راستی دشمنِ کذب و فساد و ہر شرے خواجہ و مر عاجزاں را بندہ بادشاہ و بے کساں را چاکرے آں ترحمہا کہ خلق ازوے بدید کس ندیدہ در جہاں از مادرے از شرابِ شوق جاناں بیخودی در سرش برخاک بنہادہ سرے روشنی از وے بہر قومے رسید نورِ او رخشید بر ہر کشورے آیت رحمن برائے ہر بصیر حجت حق بہرِ ہر دیدہ ورے ناتوانان را برحمت دستگیر خستہ جاناں را بہ شفقت غمخورے حسن روئش بہ زماہ و آفتاب خاک کوئش بہ زمشک و عنبرے