و ؔ آتاک کل ما سألت فاسمعی دعوتی یا ملیکۃ الممالکۃ العظیمۃ وقیصرۃ الھند و لا تکونی من الذین یشمئز قلوبہم عند ذکر الحق و یعرضون۔ ایتھا القیصرۃ الکریمۃ الجلیلۃ اذھب اللّٰہ احزانک و أطال عمرک و عمر فلذکبدک و عافاک و حفظک من شرالاعداء والحسداء انی کتبت ھذہ الوصایا خالصًا للّٰہ رحما علیک و علی عقباک وأدعولک برکات اللیل و برکات النھار و برکات الدولۃ و برکات المضمار۔ یا ملیکۃ الارض اسلمی تسلمین اسلمی متعک اللّٰہ الی یوم التنادی، و سلمت و حُفظت من الأعادی، و یحفظک من اللّٰہ الحافظون۔ أیتھا الملیکۃ الکریمۃ أنا امرء جذبہ اللّٰہ تعالی من الدنیا الی الآخرۃ و ما أسئلہ من ھذہ الدنیا الا رغیفین و کوزۃ ماءٍ و صرف ترجمہ: آرام و تالیف قلوب آنہا را نصب عین ہمت خود سازی۔ و بسیارے را از آنہا برمنازل عالیہ و مدارج قرب مشرف و سرفراز بفرمائی۔ آنچہ من می بینم تفضیل و تخصیص و ترجیح آنہا بر جمیع اقوام از لوازمات و منبع مصالح و برکات است۔ خدا را دل مسلمان راخوش و کشت امید آنہارا سرسبز بکن زیرا کہ حق تعالیٰ ترا نزول اجلال در زمین آنہا مرحمت فرمودہ و مالک ملکے گردانیدہ کہ مسلمانان قریب بہزار سال عنان امر و نہیش در دست داشتہ اند سپاس این نعمت بجا آرد آنہا را درکنار عاطفت و تصدق پرورش بکن۔ خدائے کریم ہم متصدقان را دوست می دارد۔ ملک ہمہ مرخدا راست ہر کرا خواہد بدہد و از ہر کہ خواہد انتزاع بکند۔ او را سنت است کہ ایام شکر گذاران را درازی می بخشد۔ اے ملکۂ مکرمہ من براستی و صدق بیان میکنم کہ ہمہ مسلمانان ہند از تہ دل مطیع و منقاد تو