الحمدؔ للّٰہ الذی یھب الایمان و یفتح الآذان و ینور العیون و یزیل الظنون۔ ترجمہ: ہدایت جمیع عالمیان فرستاد۔ و بوثوق میدانم کہ او مرا صنائع نخواہد ساخت۔ او حلّہ ہائے ولایت مرا پوشانیدہ و از کاسہ ہایش مرا نوشانیدہ و ہمہ آنچہ بمقربان دادہ شود مرا عطا فرمودہ۔ و برکات وے را شب و روز می بینم کہ نازل می شود بر دل من و بر زبان من و برفہم من و بر بیان من و بر دیوار ہائے خانہ من و بر آستان من۔ بگوئید قبول می کنید؟ و میشود کہ چیزے را بد بدارید و آن بجہت شما بہتر باشد و می شود کہ چیزے را دوست بدارید و آن بجہت شما بد باشد۔ خدا میداند و شما نمیدانید۔ و من توکل بر خدا میکنم و زمام امر خود را بدستش می سپارم و از وے میخواہم کہ خلق را از خبث ہوا و ہوس پاک سازد و آنہا را توفیق فعل خیرات و قبول ندائے برگزیدگان عطا فرماید۔ و آنہا را در دنیا و آخرت از عذاب رسوائی و فضیحت و ہرگو نہ بلا رستگاری بخشد و بزمرۂ صادقان و صدیقان شان جادہد۔ و آخر دعائے ما حمد آن خدائے کریم ست کہ ایمان می بخشد و گوشہارا می کشاید و دیدہ ہا را نورانی میفرماید و ظن ہا را از الت می نماید۔