و أؔ ھل الثغور باھل الثغور و أھل الحرفۃ بأھل الحرفۃ فہم فی جلب النفع و دفع الضرر متشارکون۔ و فی کل نعمۃ و سرور و لباس و طعام و حبور متعاونون۔ و یجلب کل شیء من خطۃ الی خطۃ فانظر کیف زوّج الناس کأنھم فی قاربٍ واحدٍ جالسون۔ و من اسباب ھذا التزویج سیر الناس فی وابور البروالبحر فھم فی تلک الأسفار یتعارفون۔ و من اسبابہ مکتوبات قد احسنت طرق ارسالھا فتری انھا ترسل الی اقاصی الأرض و ارجاءھا و ان امعنت النظر فتعجبک کثرۃ ارسالھا و لن تجد نظیرھا فی اول الزمان و کذالک تعجبک کثرۃ المسافرین و التجارین فتلک وسائل تزویج الناس و تعارفھم ما کان منھا اثر من قبل و انی انشدتکم اللّٰہ أرأیتم
ترجمہ: معنے کہ بر آن اصرار و از غیران اعراض می کنند چہ خصوصیت و حق خاصے دارد؟ ہم چنیں لفظ منارہ کہ در حدیث آمدہ مراد از آن موضع نور است۔ و گاہے اطلاق آن برنشانے می شود کہ بدان راہ یابند۔ و این اشارہ بدان ست کہ مسیح موعود بانورہا شناختہ شود کہ دعویش را برنگ مقدمہ و علَم باشد کہ خلق ازان باو راہ یابند۔ و نظیرش در قرآن ست 3 ۱۔
یعنی چنانچہ سراج بانارت خویش شناختہ شود ہم چنین آن مسیح بمنارت خویش معروف شود۔ وگرنہ وجود ہیچگونہ منارہ در عہد جناب نبوت مآب (صلی اللہ علیہ وسلم) بہ ثبوت نمی رسد و نہ ایمائے بدان رفتہ کہ مبطلین را مجال ریب و تردد بدست آید۔ لاریب این استعارات مسنونہ است کہ عارفانش