أبناء الدّنیا عزّۃ، وما ہی إلا ذلۃ. أنتم شہداء اللہ فلا تکتموا الشہادۃ، فرزندان دنیا عزت را۔مگرآن عزت نیست بلکہ ذلت است۔شما گواہان خدا ہستیدپس پوشیدہ مکنیدگواہی را وأخبِروا عبادہ أن النار موقودۃ فاتقوہا، والدیار موبوء ۃ فاجتنبوہا. وبندگان خداراخبردہید۔ بدرستیکہ آتش افروختہ است پس ازان پرہیزکنید۔ودرملک وبامنتشراست ازان مجتنب بمانید وإن الدنیا شاجنۃ، وأُسودُہا مفترسۃ، فلا تجولوا فی شجونہا، وامنعوا وبتحقیق دنیاوادی است پُرازدرختان وشیران اودرندہ است۔پس درراہ ہائے وادی دنیاجولان مکنیدونفسہائے خودرا نفوسکم من جرأتہا ومجونہا، وزَکُّوہا وبیِّضوہا کاللُّجَین، ولا تترکوہا حتی ازبیباکی شان وجرأت شاں منع کنید وتزکیہ نفوس کنید۔وآنہاراہمچو سیم سفید کنید۔ومگذاریدآنہارا تا تصیر نقیّۃ من الدَّرَن والشَّین. وقد أفلح من زکّاہا، وقد خاب من بوقتیکہ ازچرک وعیب پاک شوند۔ونجات یافت ہرکہ تزکیہ نفس کرد۔ونومید شدآنکہ جوہرنفس را دسّاہا. ولا تتّکؤا علی البیعۃ من غیر التطہر والتزکیۃ، ولستم إلا کہاجِنٍ درخاک پوشید۔وبجز تزکیہ نفس بربیعت تکیہ مکنید۔وشما بجزطیاری محض ہمچوآن دخترنارسیدہ ایدکہ من غیر عُدّۃِ الفطرۃ، ولا تطلبوا عین المعرفۃ من الذین لم یُعطَوا اوراشوہر دہند۔ومجوئیدچشمۂ معرفت ازکسانیکہ دادہ نشداوشان را عین البصیرۃ. واعتلِقوا بی اعتلاقَ الزہر بالشجرۃ، لتصلوا من مرتبۃ چشم بصیرت۔وبمن آویزان باشیدہمچو آویزان بودن شگوفہ درخت۔تاازمرتبہ شگوفہ النَّور إلی مرتبۃ الثمرۃ.اتقوا اللہ.. اتقوا اللہ یا ذوی الحصاۃ، ولا تکونوا کمن لویٰ عِنانہ بمرتبہ ثمررسید۔تقویٰ گزینید خدا راتقویٰ گزینیدخدارااے دانشمندان وہمچو کسے مباشیدکہ إلی الشہوات، ولا تنسوا عظمۃ ربّ یری تقلُّبَکم فی جمیع الحالات. وإن اللہ عنان خودسوئے شہوات کشید۔وعظمت آن خداوندخودرا فراموش مکنیدآنکہ ہرگردش شمارامی بیند۔وخدا لا یحب إلا قلوبا صافیۃ، وؔ نفوسا مطہرۃ، وہِممًا مُجِدّۃ مُشیحۃ۔ فمتی دوست نمیداردمگردلہائے صافی راونفسہائے پاک را۔وہمت ہائے کوشش کنندہ را۔ پس ہرگاہ