وخُضرتہا، وبریق ہذہ الدار وزینتہا. فإنہا سراب ومآلہا تباب، وحلاوتہا وسبزی آن فریب ندہدونہ درخش این خانہ وزینت اوشمارامغرورکند چراکہ آن سرابست وانجام آن ہلاکت است۔وشیرینی آن مرارۃ وربحہا خسارۃ. وإن الصاعدین فی مراتبہا یشابہون دَرِیّۃَ الصَّعْدۃ، تلخی است۔وسود آن نقصان است۔وآنانکہ درمراتب آن صعودمیکننداوشان بہ نشانہ نیزہ مشابہ اند والراغبین فی شوکتہا یضاہؤن مجروحَ الشوکۃ. ومَن تمایَلَ علی خیرہا فہو وآنانکہ درشوکت آن رغبت مے کنند ایشان بمجروح خارمیمانند و ہرکہ برمال دنیانگون افتد او یبعد من معادن الخیرات، ومن دخل فی سراتہا فہو یخرج من الصراط. ازمعادن نیکی دُورخواہد شد وہرکہ درسرداران آن داخل شداوازصراط مستقیم برون رفت وإن نورہا ظلمات، ونجدتہا ظلامات. فلا تمیلوا إلیہا کل المیل، فإنہا نوردنیاتاریکی است۔ومددآں ستم است۔پس بہمہ تن سوئے اومیل مکنید۔چراکہ این تُغرق سابحہا ولا کالسَّیل. ولا تقصدوہا قصدَ مُشیحٍ فارغٍ من الدین، دنیاشناوری کنندہ خودراازسیلاب بدترشدہ غرق میکند۔پس دنیاراچنان مطلبیدکہ کسے می طلبدکہ ازدین فارغ است ولا تجعلوہا إلا ؔ کخادم فی سبل الملّۃ لا کالخَدِین. ولا تطمَعوا کل الطمع بلکہ شمادنیارامحض برمرتبہ خادم دین بداریدنہ ازین زیادہ۔وچشم طمع درین خیال مدوزید فی أن تکونوا أغنی الناس رحیبَ الباع خصیب الرِّباع، ولا تنسوا کہ شمابسیارفراغ دست وبسیارمتمول شوید۔وبہرہ خوداز حظّکم من دینکم فلا تُعطَون ذ رۃ من ذالک الشعاع۔وإن الدنیا دین فراموش مکنید پس درین صورت یک ذرہ شعاع شماراعطانخواہد شد۔وبتحقیق دنیا أکلت آباء کم وآباء آبائکم، فکیف تترککم وأزواجکم وأبناء کم؟ ولا خوردہ است پدران شماراوپدرانِ پدران شمارا۔پس چگونہ شماراوزنان شماراوفرزندان شماراخواہد گذاشت تتخذوا أحدًا عدوًّا من حقدِ أنفسکم کالسفہاء ، وطہِّروا نفوسکم وبایدکہ از کینہ نفس خود ہیچ کس رادشمن مگیرید۔ ونفس ہائے خودرا