إلی ضرورات الفطرۃ الإنسانیۃ۔ وإشارۃً إلی ما تقتضی الطبائع بالکسب أو الجواذب الإلہیۃ۔ فإن الإنسان یُحبّ لتکمیل نفسہ أن یحصل لہ علم ذات اللّٰہ وصفاتہ وأفعالہ۔ ویُحبّ أن یحصل لہ علم مرضاتہ بوسیلۃ أحکامہ التی تنکشف حقیقتہا بأقوالہ۔ وکذالک تقتضی روحانیتہ أن تأخذ بیدہ العنایۃ الربّانیۃ۔ ویحصل بإعانتہ صفاء الباطن والأنوار والمکاشفات الإلٰہیۃ۔ وہذہ السورۃالکریمۃ مشتملۃ علی ہذہ المطالب۔ بل وقعت بحُسن بیانہا و قوۃ ضروۃ ہائے فطرت انسانیہ داشتہ باشد۔ و اشارۃ باشد سوئے آں امور کہ طبیعت انسانی می خواہد بکسب یا بجذبہ الہٰی چراکہ انسان برائے تکمیل نفس خود می خواہد کہ او را علم ذات باری عزّاسمہٗ و علم صفات و افعال او حاصل گردد و دوست میدارد کہ حاصل شود علم رضامندی ہائے او بذریعہ احکام او کہ کاشف حقیقت آنہا اقوال او ہستند و ہم چنیں تقاضا می کند روحانیت او کہ عنایت ربّانی دست او بگیرد و بمدد او صفاء باطن و انوار و مکاشفات الہٰیہ حاصل شوند و ایں سورہ کریمہ بریں مطالب مشتمل است بلکہ بوجہ حسن بیان و قوتِ تقریر خود سوئے