الکتاب الصغیر۔ فوقع رجلہ الیُمنٰی علی البحر والیسرٰی علی البر بحکم الربّ القدیر۔ وصرخ بصوت عظیم کما یزأر الضرغام۔ وظہرت الرعود السبعۃ بصوتہ وکلٌّ منہا وُجِد فیہ الکلام۔ وقیل اختم علی ما تکلّمت بہ الرعود۔ ولا تکتب کذالک قال الرب الودود۔ والملک النازل أقسم بالحیّ الذی أضاء نورہ وجہ البحار والبلدان۔ أن لا یکون زمانٌ بعد ذالک الزمان بہذا الشان۔ وقد اتفق المفسرون أن ہذا الخبر یتعلق بزمان المسیح الموعود الربّانی۔ فقد جاء فاتحہ است بر شکل کتابے خورد۔ پس آں فرشتہ پائے بر دریا نہاد و پائے دیگر بر زمین بحکم ربّ قدیر و بآواز بلند فریاد کرد ہم چناں کہ شیر می غرّد۔ و بآواز او ہفت رعد پیدا شد و دراں ہمہ کلامے محسوس بود۔ و گفتہ شد کہ ایں کلمات رعد ہا را سر بمہر کن و منویس ہم چنیں حکم رب ودود است۔ و فرشتہ نازل شوندہ قسم بآں خدائے زندہ یاد کرد کہ دریا ہا و آبادی ہا را نور بخشیدہ است۔ کہ بعد ایں زمانہ مسیح موعود ہیچ زمانہ بدیں شاں و مرتبہ نخواہد آمد و مفسراں اتفاق کردہ اند کہ ایں خبر در حق مسیح موعود ربانی است۔ پس زمانہ مسیح موعود