وفی کل قدم نعمۃ وقد خرجت من الإحصاء ۔ ومع ذالک کثرت موت القلوب وقساوۃ الأفئدۃ۔ کأنّ الناس کلہم ماتوا ولم یبق فیہم روح المعرفۃ۔ إلَّا قلیل نالذی ہو کالمعدوم من الندرۃ۔ وإنّا فہمنا ممّا ذکرنا من ظہور الصفات۔ وتجلّی الربوبیۃ والرحمانیۃ والرحیمیۃ کمثل الآیات۔ ثم من کثرۃ الأموات۔ وموت الناس من سمّ الضلالات۔ ان یوم الحشر والنشر قریب بل علی الباب۔ کما ہو ظاہر من ظہور العلامات والأسباب۔ فإن الربوبیۃ والرحمانیۃ والرحیمیۃ تموّجت کتموّج و در ہر قدم نعمت است کہ از شمار بیرون است و باوجود ایں موتِ دلہا بسیار شد و دلہا سخت شدند گویا تمام مَردم مُردند و روح معرفت در ایشاں نماند مگر قلیل کہ بوجہ ندرت در حکم نادر است و ما از ظہور صفات باری ربوبیت و غیر فہمیدیم و از کثرت موت مردم از زہر گمراہی کہ روز حشر قریب است بلکہ بر دروازہ است چنانکہ آں از نشانی ہا و اسباب ظاہر است چرا کہ ربوبیت و رحمانیت و رحیمیت ہمچو تموج دریاہا